‌ ‌- [♪ لانی میسالوچا ترانه «شکست ناپذیر« را می‌خواند] ‌ ‌- ♪ شب‌های سرد ♪
♪ دست‌هاش بی‌حس شدن… ♪
[ماری] شوخی نیست، رفقا.
اوضاع برای یه مدت سخت شده بود.
بعد از اون اتفاق، نیاز داشتم یه کم فضا داشته باشم.
برای خودم… و آسیب روحیم.
ولی الان، بهبودی من کامله،
به خاطر همینه که خیلی هیجان دارم که برگشتم دانشگاه گاد.
راستش، بچه‌ها،
سفر من، سفر ذهنی من…
سلامت روان من…
‌ ‌- گمشو. ‌ ‌- [اِما] کات.
نمی‌تونم این کارو بکنم.
می‌تونی! نه، برداشت خوبی بود!
کلشو بدون گریه تموم کردی.
فقط یه ساعت طول کشید.
برگرد به اول.
تو می‌تونی.
‌ ‌- آماده‌ای؟ شروع. ‌ ‌- [ماری مِن‌مِن می‌کند]
بعدش چی؟
فقط می‌خوایم این مزخرفات بی‌مایه سلامت روان رو
تو شبکه‌های اجتماعی پست کنیم، و من با خوشحالی وارد محوطه دانشگاه بشم
انگار نه انگار که یه نفرو کشتیم؟
اون مدرسه بدترین جای ممکنه برای من الان.
اون مدرسه امن‌ترین جای ممکنه برای تو الان.
شهرت تنها دفاعیه که داری.
هرچی عمومی‌تر باشی،
احتمال اینکه ووگت بتونه ناپدیدت کنه کمتره،
و کمتر شبیه این به نظر می‌رسی که تو جیپسی رز کیت رو…
میشه دیگه اینو نگی؟
…احتمالش کمتره که تو رو به اون ربط بدن.
‌ ‌- آیا یه نقشه نابغه‌آمیزه؟ نه. ‌ ‌- نه.
‌ ‌- آیا یه نقشه معمولیه؟ ‌ ‌- نه.
بازم نه. آیا تنها نقشه‌ایه که داریم؟
آره، و به خاطر همینه که جواب میده.
برگرد به اول، بزن بریم.
نه، باید فرار کنیم.
تا جایی که لعنتی بتونیم.
اونا تا قبل از غروب آفتاب کونمونو برمی‌گردونن المیرا.
اوه، خب، این برای ماری مشکلی نیست.
اون دوباره فرار می‌کنه.
جردن، من ‌- من نمی‌دونستم آندره این کارو می‌کنه ‌- ‌-
ببین، اگه می‌دونستم، من ‌- من هیچوقت ‌- ‌-
تو هیچوقت چی، ماری؟
ما رو ول نمی‌کردی تا بگندیم؟
[موسیقی متفکرانه پخش می‌شود]
میشه لطفا اینو تموم کنیم؟
لطفا؟
[اِما آه می‌کشد]
ببین، می‌دونم این مزخرفه،
ولی ازت می‌خوام عمیقاً تلاش کنی
انگار زندگیت بهش بستگی داره، چون واقعاً بستگی داره.
باشه.
فینال.
‌ ‌- آره. ‌- خیلی خب.
[♪ «وقت تظاهر«]
بیشتر بده، ولی کمتر.
‌ ‌- خب، آماده‌ای؟ ‌ ‌- اوهوم.
اوه، نورپردازی خیلی بده.
ولی تو عالی به نظر می‌رسی.
‌ ‌- [صدای نامفهوم] باشه. ‌ ‌- آماده‌ای؟
سه،
دو…
[ماری] سلام رفقا! بهبودی من کامله،
به خاطر همینه که خیلی هیجان دارم که برگشتم دانشگاه گاد.
سفر سلامت روانم به من اجازه داد رشد کنم
به روش‌هایی که فکرشم نمی‌کردم…
‌ ‌- [صدای بلند آب] ‌- [مَوریک] اوه، شت.
[ماری] همونطور که دخترم برنه براون میگه:
‌ ‌- پشت قوی، رویه نرم. ‌ ‌- رویه نرم.
‌ ‌- قلب وحشی. ‌ ‌- قلب وحشی.
حالا که اسمم پاک شده، خیلی آماده‌ام
که دوباره به عنوان نگهبان گادولکین وارد عمل بشم.
اوه، فاک.
[ماری] یه سفر تموم شد،
یه سفر دیگه شروع میشه، و من می‌دونم
سال دوم
قراره عالی باشه.
[صحبت‌های نامفهوم]
[بازدم]
خوش برگشتی.
‌ ‌- خوشحالم که برگشتم. ‌ ‌- آره.
فکر کنم خوابیدن تو اتاق‌های متل لکه‌دار شده با منی،
بعد از یه مدت کوتاهی جذابیتشو از دست میده.
فقط خیلی خسته شدم.
‌ ‌- اوم. ‌- اوم…
‌ ‌- ممنون که اجازه دادی دوباره ثبت‌نام کنم. ‌ ‌- البته.
ممنونم.
[خنده خفه]
این چقدر مزخرفه.
چی؟
خب،
یه پلک زدن دیگه بزنی از روی این میز می‌پری
و گلومو با دندونات پاره می‌کنی.
نمی‌دونم داری درباره چی حرف می‌زنی.
نکن این کارو.
می‌دونم منو تو المیرا دیدی.
مطمئناً خیلی ازت دیدم.
اوم ‌- هوم.
اونجا چیکار می‌کردی؟
هی.
می‌فهمم چرا ناراحتی.
اوه، بعد از اتفاقی که برای آندره افتاد،
تو اینجا نبودی…
وای.
عذاب وجدانت، باید در حد…
خودارضایی کاتولیکا باشه.
ولی تقصیر تو نیست.
حتی نمی‌دونم چرا اون با اون وضعیتش سعی داشت فرار کنه.
چه وضعیتی؟
اوه، و البته اون حتی به تو نگفت.
اون چیزی رو داشت که پدرش داره: پارگی‌های عصبی ریز
هروقت از قدرتش استفاده می‌کرد.
هرچی بیشتر ازشون استفاده می‌کرد، بدتر می‌شد.
اوه، اون ‌- اون باید می‌دونست چه اتفاقی میفته
وقتی سعی می‌کرد اون در بزرگ رو تکون بده.
مزخرفه. داری دروغ میگی.
اینا پرونده‌های پزشکی آندره‌ست.
همه چی توش هست.
اوه، وقتی تشخیص داده شد،
یادداشت‌هایی درباره لرزش‌ها و میگرن‌ها.
[موسیقی متفکرانه پخش می‌شود]
فکر کنم هیچوقت کسی رو واقعاً نمی‌شناسی، مگه نه؟
هی.
چرا اینو نگه نمی‌داری؟
باشه؟ جدی میگم.
شاید بهت کمک کنه یه کم به آرامش برسی وقتی داری دوباره جا میفتی.
اوه، می‌دونی چیه؟ یه چیز دیگه هم هست.
تو با اِما مایر و جردن لی دوست هستی، درسته؟
آره.
آره، اوه، شاید بتونی یه مدت مراقبشون باشی.
این روزا یه کم خطرناکه
نگهبان گادولکین بودن.
خب، منظورت چیه؟
کیت دانلپ دیشب مورد حمله قرار گرفت.
خدا رو شکر هنوز زنده است، ولی…
تو بیمارستانه.
کیت تو بیمارستانه؟
شش ساعته که تحت عمل جراحیه.
منظورم اینه، معلوم نیست چی میشه.
دعا و آرزوی سلامتی، می‌دونی؟
خدایا، این… وحشتناکه.
وحشتناک.
ولی می‌دونم چقدر با هم صمیمی هستین، پس…
اگه بیدار شه، تو اولین نفری هستی که می‌فهمه.
[فایِرکِرَکِر] کیت دانلپ، فرشته‌ای
که جون بی‌شماری از افراد دارای قدرت فوق‌العاده رو نجات داد
در طول قتل عام در گادولکین،
دیشب به طرز وحشیانه‌ای مورد حمله قرار گرفت.
اگه یه قهرمان زیبا، درستکار،
و خدا ترس مثل اون مورد هدف قرار بگیره،
پس هیچکدوم از ما در امان نیستیم.
این یه جنایت ناشی از نفرت بود
علیه مظلوم‌ترین گروه اقلیت
در تاریخ.
ابرقهرمان‌ها.
ولی مطمئناً با گروه اشتباهی درافتادن.
می‌دونید، همین دیروز،
درباره یه مادر دارای قدرت فوق‌العاده شنیدم که…
[فایِرکِرَکِر به طور نامفهوم در تلویزیون به صحبت ادامه می‌دهد]
[جردن] لعنت. این یه اشتباه بود.
باید فرار می‌کردیم.
یه تابلوی بزرگ «ما گناهکاریم« رو پشتمون نقاشی کنیم؟
‌ ‌- این یه نبوغ لعنتیه. ‌ ‌- خب، این بهتر از اینه که بشینیم
و منتظر بمونیم تا کیت بیدار شه.
اگه بیدار شه.
خب، بچه‌ها، وقتی اینو میگم نترسید، چون می‌دونم
شماها میگین، «اوه، خدای من، اِما، چطور تونستی حتی اینو پیشنهاد بدی،«
ولی به عنوان یه بارش فکری بدون قضاوت…
…اگه ما…
‌ ‌- کارو تموم می‌کردیم چی؟ ‌ ‌- [ماری] اِما؟
ما قرار نیست کیت رو پیدا کنیم، تا این دفعه عمداً آدم بکشیم.
معلومه. آدمکشی خیلی بده.
با اینکه کونای همه‌مونو نجات میده، بیاید.
من، مثلاً، 99% مطمئنم سایفر از قبل می‌دونه.
پس چرا ما نمرده‌ایم یا تو المیرا نیستیم؟
هیچ ایده‌ای ندارم.
دلیل بیشتری برای فرار.
یا حتی دلیل بیشتری برای بررسی این قضیه اودسا.
میشه خفه شی درباره اون موضوع؟
ما چیزای خیلی مهم‌تری برای نگرانی داریم تا مبهم‌ترین
معمایی که تا حالا معما بوده.
استارلایت فکر می‌کنه مهمه.
تو دیوونه‌ای.
لطفا بهش بگو اون دیوونه‌ست.
[موسیقی دلهره‌آور پخش می‌شود]
اوه، شما دوتا دیوونه‌اید.
هوم.
کیت،
هرجا که هستی،
هوملندر، عیسی
و من
با تو هستیم.
و می‌دونیم که از این قضیه قوی‌تر،
خالص‌تر،
و درستکارتر از همیشه بیرون میای.
متاسفم، نمی‌تونی اینجا باشی.
دین سایفر میگه که می‌تونم.
کی می‌تونسته این کارو باهاش بکنه؟
وقتی پیداش کردن این شکلی بود.
‌ ‌- کجا؟ ‌ ‌- یه جایی تو نیوجرسی.
ویهاکن؟
ویهاکن.
هی، کیت.
من اینجام.
باشه؟
تو تنها نیستی.
[کیت نفس‌نفس می‌زند]
[موسیقی پرتنش پخش می‌شود]
اونا منو ول کردن تا بمیرم.
چطور تونستن؟
چی؟
کیت؟
کیت، صدامو می‌شنوی؟ کیت، چی شد؟
‌ ‌- اِما، کمکم کن. ‌ ‌- اِما؟
‌ ‌- [صدای آژیر] ‌ ‌- [پرستار] باید بریم.
[پرستار جیغ می‌کشد]
[به جیغ کشیدن ادامه می‌دهد]
باید یه چیزی رو بهت بگم.
فکر نمی‌کردم هیچوقت این پُست رو پر کنیم.
دوتا از متقاضیا سوپرهای درجه D بودن که داشتن ووگت‌کوین می‌فروختن.
و یکیشون مطمئنم تو NXIVM همدست بود.
وقتی تماستو گرفتم، خیلی هیجان‌زده شدم.
‌ ‌- [خنده] ‌ ‌- ببین، ما حتی نمی‌تونیم پول بدیم
نصف درآمدی که از حق پخش SAG به دست میاری،
تو خیلی بیشتر از این کار شایستگی داری ‌- ‌-
فقط خوشحالم که می‌تونم یه چیزی به دانشگاهم برگردونم.
منظورم اینه، یه فرصت برای بودن تو اولین دانشکده تماماً سوپر
در تاریخ گودولکین؟ [ادای انفجار را درمی‌آورد]
باشه.
هی، ما قراره کارهای بزرگی رو با هم انجام بدیم.
و راستی،
در مورد پسرت،
تسلیت میگم.
این یه وضعیت وحشتناکیه که هردوتون دارید.
ممنونم.
[موسیقی مرموز پخش می‌شود]
[مودستی] برای کسایی که منو نمی‌شناسن،
من مودستی مونارک هستم و جنبش
ترَدسوپ رو در سال ۲۰۱۸ شروع کردم.
اون موقع، من یه رینگ لایت آمازون داشتم
و ۱۱ تا دنبال‌کننده.
همه‌چی وقتی عوض شد که ویدیوی وایرال‌شده‌م رو پست کردم
«سوپر در خیابان
اما مطیع در رختخواب.«
یه عطشی اون بیرون وجود داشت، برای دیدن سوپرهایی مثل من
که یه زندگی خدایی رو دارن.
‌- [آهسته] چه کوفتیه؟ ‌- من از مرد خودم مراقبت می‌کنم، براش بچه میارم،
خودم کره‌مو می‌زنم،
و من قویاً معتقدم که فمینیسم آمریکا رو نابود کرده.
البته، همه‌ی لزبین‌های پشمالو و بچه‌کُش به من حمله کردن.
‌- [خنده] ‌- و وقتی دومین…
[نجوا می‌کند] فکر می‌کنی اون بال‌ها واقعاً کار می‌کنن
یا بیشتر یه وضعیت پنگوئنیه؟
[مودستی] …خیلی وایرال شد، فهمیدم که رسالتم رو پیدا کردم.
این می‌تونه تو هم باشی.
چه مد باشه،
چه ایمان،
یا مکیدن اشیاء بزرگ تو کونتون.
‌- [خنده] ‌- با این حال، بیشتر شما…
با چند استثنای گاردین،
تو دسته‌ی اینفلوئنسر کلان قرار می‌گیرید.
من اینجام تا بهتون کمک کنم از سقف یک میلیون رد بشید.
بیاید کاری کنیم که مگا بشید.
‌- [جاستین] وای خدای من! ‌- [مودستی] خب، اولین تکلیف.
یه ویدیو بسازید
که به حمله‌ی وحشتناک به کیت دانلپ بپردازه
که با برند پلتفرمتون جور دربیاد.
[همهمه نامشخص]
اما؟
اِ، من، من دیگه پلتفرم ندارم.
یعنی، من ماه‌هاست چیزی پست نکردم.
پس فکر نمی‌کنم این کلاس مناسب من باشه.
گذشته از این واقعیت که تو هنوز
نهمین دنبال‌کننده‌ی بزرگ رسانه‌های اجتماعی رو تو دانشگاه داری،
تو یه ابرقدرت مخفی داری.
تو می‌تونی به مردها انگیزه بدی و الهام‌بخش باشی.
هیچ‌کس نمی‌خواد حقیقت تلخ در مورد حمله‌ی وحشیانه‌ی کیت رو بشنوه.
اما وقتی یه ابرقهرمان زیبا، شیرین و ‌- ‌-
آره، می‌گم ‌- ‌ ‌- قابل‌کردن
میگه که استارلایترها باید به هر وسیله‌ای که شده شکار بشن؟
اونا نعوظ‌های وطن‌پرستانه‌شون رو تو مبارزه دنبال می‌کنن
علیه جهانی‌سازها و پدوفیل‌هایی که دارن این کشور رو نابود می‌کنن.
من نمی‌خوام روی نعوظ‌ها تأثیر بذارم.
من نمی‌خوام روی هیچ‌چیزی تأثیر بذارم.
هیچ‌جا.
اما ممنونم.
تو فقط به این خاطر تو این کلاس نیستی که پنج میلیون دنبال‌کننده داری.
رئیس دانشکده می‌خواد تو اینجا باشی.
فقط باید اولویت‌هات رو یادت بیاری، عزیزم.
کسایی که شبکه‌های اجتماعیت رو تماشا می‌کنن فقط بیننده‌هات نیستن،
اونا خانواده‌تن.
[ماری] هی، خانواده.
این گل‌ها عالین.
مثل روح کیت.
کیت یه جنگجوی واقعیه.
و من چیزهای زیادی از قدرت
و شجاعت اون یاد گرفتم.
اِ، یادتون نره تو کامنت‌ها برای کیت دعا کنید
و دکمه لایک رو بزنید.
‌- [صدای زنگ موبایل] ‌- [ماری بازدم می‌کند]
این دیگه چه کوفتیه؟
[ماری] سایفر اینو بهم داد.
‌- چرا؟ ‌- به غیر از یه سری بازی‌های روانی عجیب،
هیچ سرنخی ندارم.
اگه آندره مریض بود، بهمون می‌گفت.
یعنی، این باید الکی باشه.
سایفر داره سر به سرت میذاره.
نمی‌دونم.
فکر می‌کنم واقعیه.
پس وقتی آندره سعی کرد اون در بزرگ رو تکون بده،
اساساً خودکشی بود.
و اون می‌دونست.
اون عوضی احمق!
نمی‌دونم داشت به چی فکر می‌کرد ‌- ‌-
نه، تو حق نداری از دستش عصبانی باشی.
متاسفم.
چرا بهم نگفتی؟
می‌خواستم بگم.
متاسفم، واقعاً متاسفم!
آره، خب، متاسف بودنت چیزی رو عوض نمی‌کنه.
مثل حمله کردن به من.
هی، شما دوتا. ماری.
استیسی، مدیر زندگی دانشجویی. از دیدنت خوشبختم.
رئیس دانشکده ازم خواست حواسم بهت باشه و کمکت کنم جا بیفتی.
[استفراغ می‌کند]
عسله. می‌خوای؟
به هر حال.
اینم برنامه و کارت دانشجویی. اوه، و شما دوتا
دارید برای سمینار بهینه‌سازی قهرمان دیرتون میشه.
بهتره بجنبید.
[موسیقی الکترونیک هیجان‌انگیز پخش می‌شود]
اینجا قبلاً مرکز تنوع و برابری بیگ چیف آپاچی نبود؟
به بهینه‌سازی قهرمان خوش اومدید!
تبریک میگم.
از کل بدنه‌ی دانشجویی، من فقط
تعدادی از شما رو
برای این سمینار انتخاب کردم.
اما از اونجایی که کیت هنوز تو بیمارستانه
بعد از حمله‌ی مرموزش…
فقط باید بدون اون ادامه بدیم.
چه چیزی ما رو اینقدر خاص می‌کنه؟
خب، چرا خودتون به من نمی‌گید؟
قدرت‌هاتون چطوری کار می‌کنن؟
من می‌تونم خون رو حرکت بدم.
‌- هوم. ‌- حسش کنم.
خب، چطوری؟
و کدوم قسمت خون رو؟
پلاکت‌ها، پلاسما، هموگلوبین،
کل سلول‌های قرمز خون؟
نمی‌دونم.
هیچ‌کدومتون می‌دونید
قدرت‌هاتون واقعاً چطوری کار می‌کنن؟
می‌دونید چطوری می‌تونید جنسیتتون رو عوض کنید به غیر از
«فقط سوراخ کونمو سفت می‌کنم و انجامش میدم«؟
خب، داشتن قدرت…
فوق‌العاده پیچیده‌ست.
و فیزیولوژی سوپر مجبور شده خودش رو تطبیق بده و تکامل ببخشه
فراتر از تمام انتظارات معقول از کاری که یه بدن باید بتونه انجام بده.
پس اگه بدونیم قدرت‌هامون چطوری کار می‌کنن…
بعدش چی؟
خب، اِ، بعدش تو رتبه‌بندی میری بالا.
و من نمی‌تونم به اندازه‌ی کافی روی اهمیت
رتبه‌بندی‌ها تأکید کنم.
اون دکمه رو اونجا می‌بینید؟
[موسیقی تهدیدآمیز پخش می‌شود]
تمرین امروز فوق‌العاده ساده‌ست.
تنها کاری که باید بکنید اینه که اون دکمه رو فشار بدید،
و کلاس تموم میشه.
و باید از ویکور رد بشید تا این کارو بکنید.
موفق باشید.
[موسیقی پر تعلیق پخش می‌شود]
صبح بخیر، جنده‌ها.
کی حاضره چکش منو تا ته بخوره؟
[لیزا] عجب گندی.
تو تو والهالا ۳: شهوت و آذرخش بودی.
فکر کنم چهار درصد تو راتن تومیتوز گرفت؟
[خنده‌ی اراذل] چهار درصد؟
[جیغ می‌زند]
[ویکور] آماده‌ای چکش منو حس کنی، ماری؟
بذارید بریم بیرون!
درِ کوفتی رو باز کن!
[ناله می‌کند]
[جیغ می‌زند]
هی! حواست باشه!
[ناله می‌کند]
[جیغ می‌زند]
اوه!
[ناله می‌کند]
[جیغ می‌زند]
[ناله می‌کند]
‌- [لیزا] وای خدای من، نه! ‌- [ناله می‌کند]
چرا داره به تو حمله می‌کنه؟
چه کوفتی می‌دونم!
[ناله می‌کند]
[جردن] ماری، برو دکمه رو بزن!
اوه، گمشو.
[ضربان قلب به سرعت می‌زند]
[ویکور نفس‌نفس می‌زند]
[ضربان قلب کند می‌شود]
[خفه می‌شود]
[صدای آژیر]
[نفس‌نفس می‌زند]
ممنونم. همین ساعت، هفته‌ی بعد؟
چه کوفتی بود؟!
خب، کلید هر آزمایش موفقی
ایجاد یه خط پایه بین سوژه‌هاست.
ما موش آزمایشگاهی تو نیستیم.
ویکور ستون فقراتشو خرد کرد!
[لکنت می‌زند] اون خوب میشه.
احتمالاً.
ببینید، کار من این نیست که ازتون پرستاری کنم.
اینه که قدرت‌هاتون رو به حداکثر پتانسیلشون برسونم.
هیچ‌کدوم از مجموعه‌های قدرتتون ثابت نیستن، می‌دونید؟
همه‌تون می‌تونید لِوِل آپ کنید
تحت میزان فشار مناسب.
و این مدرسه، جایی برای کسایی که
نمی‌تونن فشار رو تحمل کنن نداره. لیزا؟
تو داری به هنرهای نمایشی منتقل میشی.
شما دانشجو نیستید.
شما سربازید و برای هدف
مبارزه خواهید کرد.
من در طول سال از نزدیک شما رو زیر نظر خواهم داشت ‌- ‌-
و باور کنید، چیز زیادی نیست که من نبینم ‌- ‌-
تا بیرون بکشم
چیزی رو که امیدوارم هرکدومتون
قادر به انجامش باشید.
[موسیقی پاپ پخش می‌شود]
هی، انسان!
تو اینو گذاشتی؟
نه، نه ‌- ‌-
فکر می‌کنی می‌تونی با
چرت و پرت‌های آنتیفات تو محوطه‌ی ما در بری؟
نه، نه، نه، من نکردم، قسم می‌خورم.
اوه، گورتو گم کن، روفوس.
عوضی بودن این واقعیت رو جبران نمی‌کنه
‌- که دیگه نداریش. ‌- چی؟
من کاملاً یه کیر دارم.
واسه همینه که وقتی جیش می‌کنی می‌شینی؟
نه، فقط، خب،
‌- یه راه راحت‌تر برای ‌- ‌ ‌- ‌- واقعاً؟
گه نخور، اما.
حالت خوبه؟
آره.
داری تو اتحادیه دانشجویی مواد می‌زنی؟
اولاً، هیچ‌کس نمیگه «داری مواد می‌زنی.«
دوم…
زاناکس.
و سوم، من با اضطراب زیادی دست و پنجه نرم می‌کنم.
نمی‌تونم تصور کنم چرا.
و چهارم، تو اینجا چیکار می‌کنی؟
باید صحبت کنیم.
[اِما] خب…
می‌خوای الان صدات کنم پروفسور پولاریتی؟
هرچی دلت می‌خواد صدام کن.
برام مهم نیست.
ولی حق با تو بود.
خونه نشستن،
یه بطری ویسکی چسبیده به دستم…
لکه‌ای روی خاطره‌ی آندره‌ست.
وقتشه از جام بلند شم و یه کاری انجام بدم.
ممنونتم، عیسی مسیح.
وای خدای من.
راستش، حس می‌کنم خیلی تنهام
تو باشگاه «بیا یه کاری برای این وضعیتِ به‌هم‌ریخته انجام بدیم«،
پس داشتن یه آدم‌بزرگ واقعی در اطراف، یه جورایی یه تسکین لعنتیه، مرد.
پروفسور. متاسفم.
گفتی سایفر اونجا بود؟
تو المیرا، جایی که آندره نگهداری می‌شد؟
بله.
و اون خیلی مشکوکه.
هیچ‌کس نمی‌دونه اون کیه، قدرتاش چیه.
و یه چیزی هست به اسم اودسا ‌- ‌-
سایفر رو می‌کشم.
بعد این مدرسه رو با خاک یکسان می‌کنم.
و بعدش می‌رم سراغ سِوِن تاور و اونجا رو
تا آخرین پیچ و مهره‌ش از هم باز می‌کنم.
هوم.
صداتو می‌شنوم.
و من… شدتِ احساساتت رو درک می‌کنم.
شاید باید یه کم آروم‌ترش کنیم، درسته؟
اول در مورد سایفر تحقیق کن، یه کم اطلاعات به دست بیار که قضیه‌ش چیه ‌- ‌-
برام مهم نیست قضیه‌ی سایفر چیه.
فکر می‌کنی تصادفیه که تنها کسی که از المیرا زنده بیرون نیومد
یه مرد جوون سیاه‌پوست بود؟
هر کاری از دستم برمی‌اومد کردم تا از پسرم محافظت کنم.
ولی هیچ فایده‌ای نداشت.
پس نظرت چیه اولویت‌هامون رو مشخص کنیم؟
اولویت‌ها؟
فکر کنم فقط منم که اولویت‌هام درست و حسابی مشخصه.
گوش کن…
آندره همیشه می‌گفت تو باهوش‌ترین کسی هستی که می‌شناسه.
که سه قدم که وارد هر اتاقی می‌شی،
می‌دونی چطوری از هر زاویه و هر کسی کار بکشی.
پس قبل از اینکه هر کاری که می‌خوای بکنی رو انجام بدی،
شاید یه کم صبر کن
و همون آدمِ لعنتی باش.
[موسیقی متفکرانه پخش می‌شود]
باشه.
این…
این اودسا،
چیه؟
[اِما] نمی‌دونم.
ولی استارلایت از ماری خواست در موردش تحقیق کنه.
گفت دلیل اینکه گودولکین این مدرسه رو تأسیس کرده همینه.
استارلایت اینو گفت؟
هوم.
لعنتی.
آره.
پس حتماً مهمه.
تا حالا نشنیده بودم.
ولی می‌دونم از کجا باید شروع کنم.
[♪ اولیویا کاستریوتا در حال خواندن «عشق تو«]
اون سمینار خیلی دیوانه‌وار بود.
ممنون.
راستی.
اونجا حدود دوازده بار جونمو نجات دادی.
آره. هرچی.
♪ می‌دونی من دخترای یکم بزرگتر رو دوست دارم ♪
♪ فقط می‌خوام امشب از عشقت استفاده کنم ♪
♪ امشب ♪
♪ نمی‌خوام عشقت رو از دست بدم ♪
♪ امشب ♪
یه اشتباه بود.
چی، نجات جونت؟
ترکتون کردن.
همه‌تون رو.
اگه این کارو نکرده بودم، شاید آندره ‌- ‌-
این ‌- ‌-
تقصیر تو نبود.
♪ می‌دونی من هر کاری می‌کنم…
باید برمی‌گشتم.
♪ شب رو بمون ولی مخفی نگهش دار…
باید جلوی آندره رو می‌گرفتم.
♪ فقط می‌خوام از عشقت استفاده کنم…
وقتی بهمون گفت می‌خواد ما رو بیرون ببره، من…
می‌دونستم ایده‌ی بدیه، ولی چیزی نگفتم.
♪ نمی‌خوام عشقت رو از دست بدم…
تقصیر منه.
نه.
تو نمی‌تونستی جلوی هیچ کاری رو که می‌خواست انجام بده بگیری.
و خودتم اینو می‌دونی.
هوم.
♪ یه مدتیه که همه‌مون تنها بودیم…
اون عوضیِ کله‌شق.
♪ جوری که حس می‌کنم…
یه بار… [می‌خندد]
…سال اول،
آندره تصمیم گرفت رکورد گینس رو بشکنه
برای کشیدن علف.
‌- می‌دونی رکورد فعلی چقدره؟ ‌- نه.
۱۱۵۰۰۰ نخ سیگاری.
[خنده]
از طرف اولین بیمار ماری‌جوانای دارویی تاریخ.
آندره ماه‌ها های بود.
منظورم اینه که، آخرش آروم شد، فکر کردم دیگه علاقه‌ای نداره، ولی…
…سال گذشته، یه دفتر خاطرات تو اتاقش پیدا کردم.
اون عوضی هنوز داشت حساب می‌کرد.
هنوز داشت برای رکورد تلاش می‌کرد.
لعنت بهش، دلم براش تنگ شده.
منم همینطور.
فکر کنم برام راحت‌تره که از دستت
عصبانی باشم…
[آه می‌کشد]
…تا اینکه از این بترسم که از دستت بدم.
♪ یه چیزی تو ذهنم داره درست کار نمی‌کنه ♪
♪ یه مدتیه که همه‌مون تنها بودیم…
منو از دست نمیدی.
♪ نمی‌تونم پنهون کنم جوری که حس می‌کنم ♪
♪ وقتی داری میری، لطفاً در رو ببند؟ ♪
♪ و یادت نره چی بهت گفتم ♪
♪ فقط به خاطر اینکه حق با توئه، این به این معنی نیست ♪
♪ که من اشتباه می‌کنم ♪
♪ فقط می‌خوام امشب از عشقت استفاده کنم ♪
♪ امشب ♪
♪ نمی‌خوام عشقت رو از دست بدم ♪
♪ امشب ♪
من اینجوری.
مشکلی نداره؟
هر چیزی
و هر کاری
که بکنی مشکلی نداره.
♪ عشقت امشب ♪♪
[آه می‌کشد]
دنبالم بیا.
تا حالا دقت کردی دست‌ها چقدر فوق‌العاده‌ان؟
[در باز می‌شود]
هی.
ببین کی اینجاست.
یادآور، زنده و رنگی.
حالت چطوره، کایل؟
‌- پولاریتی. ‌- آره.
منظورم اینه، آخرین باری که همدیگه رو دیدیم، کی بود؟
‌- باشگاه تابستانی ووت، درسته؟ ‌- هوم.
لیمپ بیزکیت داشت آهنگ می‌زد؟
من تازه به هیئت علمی پیوستم.
من معاون جدید بازاریابی هستم و…
دستیارم و من داریم یه سری تحقیقات انجام می‌دیم
‌- در مورد توماس گودولکین. ‌- [یادآور] خب، این برات خوبه.
اسم تو تو لیست دسترسی به آرشیو نیست.
و در واقع، آخرین باری که همدیگه رو دیدیم ۲۱ مِی ۲۰۰۵ بود،
ساعت ۳:۳۶ بعد از ظهر تو یه دفتر انتخاب بازیگر
روبروی چیزکیک فکتوری شرمن اوکس.
تست بازیگری برای منطقه‌ی ۵۱ بود.
تو یه مدل موی بلند داشتی و خودتو غرق کرده بودی
تو عطر وسواس کلوین کلاین و
بهم گفتی پماد بواسیرم به پشت شلوار کتان سالمون
بنانا ریپابلیکم نشت کرده درست قبل از اینکه اسممو صدا کنن.
‌- [می‌خندد] ‌- خدایا، متاسفم، من، اِ…
چه آدم عوضی‌ای بودم.
اوه، یادت نمیاد.
معلومه که یادمه، منظورم اینه، کی می‌تونه لحظه‌ای
‌- مثل اون رو فراموش کنه؟ ‌- خب، من خیلی تو فکر خودم بودم
وقتی وارد اتاق شدم،
یه خط رو فراموش کردم.
یادآور یه خط رو فراموش کرد.
عجب.
یادآور.
‌- وای خدای من. وای خدای من. ‌- [به آرامی می‌خندد]
من هر روز بعد از مدرسه بازپخش برنامه‌ت رو تماشا می‌کردم.
وای خدای من.
طرفدارمی؟
اِ… اِ، آره.
من وقتی ۱۲ سالم بود، برای هالووین لباس یادآور رو پوشیدم.
‌- [نفس نفس می‌زند] ‌- من حتی آلبوم جازش رو هم داشتم.
یادآوری آهنگ‌های هیت.
[نجوا می‌کند] وقتی برنامه‌ت کنسل شد، زار زدم.
حدود ۲۰ دقیقه.
‌- آره. ‌- آره، ۵ مارس ۲۰۱۰، ساعت ۱۱:۰۹ صبح.
مادلین استیلول، در حالی که هنوز بوی بد سالاد تن ماهی نیسواز
که از بالتزار گرفته بود از دهنش می‌اومد، برنامه رو کنسل کرد
چون رتبه‌مون ۲.۷ با سهم ۸ بود.
الان مردم برای اون عدد آدم می‌کشن، درسته؟
اگه برنامه‌ای لایق بازسازی باشه، اون اینه.
خیلی خنده‌داره که اینو می‌گی، چون…
‌- بسه. ‌- …تنها ذهنی که بهش اعتماد دارم
برای نوشتن اون، ذهن خودمه. [می‌خندد]
‌- [اِما] وای خدای من. ‌- اگه تیلور شریدان
به اتاق نویسنده‌ها احتیاج نداره، منم ندارم.
[می‌خندد]
[اِما] وای خدای من. [نفس عمیق می‌کشد]
خواهش می‌کنم بگو هنوزم اونو می‌گی.
[لکنت می‌زند]
[هردو] عدالت هرگز فراموش نمی‌کند.
‌- [هردو ساکت می‌شوند] ‌- اوه، تو یه افسانه‌ای!
وای خدای من، تو فقط یه افسانه‌ای.
‌- آخ. ‌- اه، عاشقتم.
‌- [می‌خندد] ‌- [یادآور] خب، معمولاً،
دسترسی به آرشیو نیاز به مجوز ویژه داره،
ولی تو این مورد، فکر کنم می‌تونم یه استثنا قائل شم.
[موسیقی شاد پخش می‌شود]
‌- به چیزی دست نزن. ‌- باشه.
الان های هستی؟
اوه، آره.
[نجوا می‌کند] معلوم شد، زاناکس نبود.
خیلی دارم حال می‌کنم.
‌- خدایا. ‌- [ریز می‌خندد]
♪ ♪
گودولکین، توماس آر.
هفتاد و شش هزار و چهارصد و پنجاه مورد.
دست‌نوشته/مواد ترکیبی.
شماره‌های ثبت ۵۷۰.۱۲.۵۴
تا ۵۷۰.۹۱.۸۵.
من بیرون منتظر می‌مونم، فقط محض احتیاط.
[پولاریتی] ممنونم، کایل.
[آه می‌کشد] لعنتی.
این خیلی طول می‌کشه.
هی، صدامون اکو می‌شه!
اکو!
وای.
[موسیقی راهبان پخش می‌شود]
وقتش رسیده.
این برادری خیلی فراتر از رویدادهای اجتماعی و نامه‌های مشترکه.
در سال ۱۸۶۱، یک اجتماع کوچک از مردان سفیدپوست خوب می‌سی‌سی‌پی
این انجمن برادری رو تأسیس کردن
تا از ارزش‌های اصلی‌شون در برابر تجاوز شمالی‌ها محافظت کنن،
و به هیچ دلیل دیگه‌ای.
توماس گودولکین خودش عضو فصل گاما اپسیلون دلتا بود.
امروز، در حالی که شما به عضویت این برادری مقدس، میراث ما، درمی‌آیید،
بهتره سه تثلیث ما رو به خاطر بسپارید:
خرد، شرافت و وقار.
[بازدم]
حالا شلوارتون رو دربیارید.
♪ Yeah, yeah, money, money, money…
[ناله] هنوزم کارمو بلدم، مگه نه؟ [می‌خندد]
تمیزش کن.
[بازدم شدید] هی.
گوش کن، قرار بود این یه
مناسبت شاد باشه، مرد. داری حال همه رو می‌گیری.
‌‌ ‌- هنوز نفهمیدی کی این کارو کرده؟ ‌- چه کاری رو؟
کسایی که به کیت دانلپ حمله کردن.
هوملندر داره دنبالشون می‌گرده، درسته؟
آره. معلومه که داره می‌گرده.
هوملندر هیچوقت نمی‌ذاره اینجوری بشه. ما حواسمون هست، داداش، صددرصد.
هی، تو بی‌خاصیت. نه، نه، نه، از سفیدکننده استفاده نکن.
‌- خدای من. ‌- [سم] هی، صبر کن.
اوه. ببخشید، داداش.
صبر کن، تو با اما مایر تو مهمونی بودی، درسته؟
نه، اون پیچوندم، رفیق.
مثل کایا گربر که الردی رو پیچوند.
[برادر انجمن] شماها درباره اما حرف می‌زنید؟
اون عوضی از گوشیم استفاده کرد تا یه اوبر ۹۰ دلاری به ویهاوکن بگیره.
ویهاوکن اصلا کجاست؟
و ‌- ویهاوکن؟ نه. [می‌خندد]
این… تو مطمئنی اما بود؟
‌‌ ‌- اما مایر بود؟ ‌- لعنتی، آروم باش.
آره، مطمئنم.
[پولاریتی آه می‌کشد]
ادسا یه سوزن تو انبار کاهه.
هزار تا انبار کاه.
ما هیچوقت پیداش نمی‌کنیم.
نباید قبل از رفتن تو اتاق مخفی رو بگردیم؟
[صدای وزوز مکانیکی]
من همش صدای فن رو می‌شنوم…
[صدای فن را تقلید می‌کند]
[اما به تقلید صدای فن ادامه می‌دهد]
[موسیقی وهم‌آلود پخش می‌شود]
[صدای جیرجیر فلز]
[صدای برخورد]
[صدای خروج هوا]
[اما] وای…
♪ ♪
[موسیقی پرتنش پخش می‌شود]
‌ ‌- [صدای تق تق] ‌- [نجوا می‌کند] اوه، شت. اوه، شت.
‌‌ ‌- چیزی پیدا کردی؟ ‌- ادسا.
چی نوشته؟
فقط یه سری گواهی تولده.
انگار خیلی از بچه‌ها مردن.
من می‌دونم ادسا چیه.
ما می‌دونیم ادسا چیه!
[به یادآورنده] داخلی، پلیس نیویورک، روز.
میسی، ۲۴ ساله، جذاب ولی خودش نمی‌دونه، به یادآورنده رو می‌بینه.
‌‌ ‌- یهو اونو با دهن باز می‌بوسه… ‌- [صدای کوبش از دور]
‌ ‌- [صدای آژیر] ‌- چه خبره؟
[موسیقی پرتنش پخش می‌شود]
[صدای بوق قفل]
[فین فین می‌کند]
ببخشید، ام…
اون این کارو می‌کنه.
[اما نجوا می‌کند] می‌دونم این خیلی بده،
ولی خیلی هم عالیه.
من خودم به تنهایی بزرگ شدم.
[صدای لیزر را تقلید می‌کند]
‌ ‌- [♪ بیلی آیلیش آهنگ «Birds of a Feather« را می‌خواند] ‌- ♪ I want you to stay…
می‌دونی باید چیکار کنیم؟
چی؟
بریم سر قرار.
قرار؟
آره، منظورم اینه…
لاس زدن بین موقعیت‌های مرگ و زندگی باحاله و اینا،
ولی پول دادن که یکی برامون غذا بیاره هم می‌تونه جالب باشه.
باشه. کجا بریم؟
‌‌ ‌- الیو گاردن، معلومه. ‌- معلومه.
اول، می‌تونیم چوب شورهای نامحدود رو نابود کنیم.
و بعد می‌تونیم تو ماشینم همدیگه رو ببوسیم
تا وقتی که دنده تو باسنم فرو بره،
و من می‌تونم تا اتاقت همراهیت کنم و می‌تونیم…
همدیگه رو؟
آره.
و فارگو رو تماشا کنیم.
یا لیگ آو لجندز بازی کنیم یا…
هرچی.
♪ What I‛m cryin‛ for ♪
♪ I don‛t think I could love you more ♪
♪ Might not be long, but, baby, I ♪
♪ I‛ll love you till the day that I die ♪
♪ Till the day that I die…
[آهسته ناله می‌کند]
♪ Till the day that I die ♪
♪ I want you to see, hmm ♪
♪ how you look to me…
[نجوا می‌کند] لعنتی، عاشقتم.
♪ You wouldn‛t believe ♪
♪ if I told ya…
اوه.
این، خب، مشکلی نداره…
‌‌ ‌- نه. ‌- «نه« یعنی…
‌‌ ‌- مشکلی نداره، یا…؟ ‌- نه. نه، نه. نه.
‌‌ ‌- نه؟ ‌- منظورم آره‌ست.
‌‌ ‌- آره؟ ‌- خوبه.
‌ ‌- [صدای تشویق از دور] ‌- [انفجارها]
چه خبره اون بیرون؟
[تشویق، هلهله]
عیسی. لعنتی، ببخشید.
[موسیقی پرتنش پخش می‌شود]
کار تو بود.
‌‌ ‌- کار من بود، مگه نه؟ ‌- منظورت از «کار من« چیه؟
کیت! من اونو تو بیمارستان دیدم و اون اسمتو گفت.
خب، اون نگفت، ولی یه پرستار رو تسخیر کرد
که اون گفت و بعد اون پرستار یه پرستار دیگه رو چاقو زد…
‌‌ ‌- خب… ‌- …تو صورتش،
ولی اون قطعا اسمتو گفت.
…من اصلا نمی‌دونم داری درباره چی حرف می‌زنی.
کیت آسیب می‌بینه، تو و ماری همون روز سر و کلتون پیدا می‌شه.
این یه اتفاق نیست!
[موسیقی غمگین پخش می‌شود]
چطور تونستی؟
کیت دوست منه.
اون هر کاری تونست کرد تا شماها رو از المیرا بیاره بیرون.
اون لیاقت اینو نداشت.
از خواب بیدار شو.
اون دلیل زندانی شدن ما بود.
اون دلیل مرگ آندره در حین فرار بود.
کیت تو رو شستشوی مغزی داده، و برادرت رو هم شستشوی مغزی داده.
[نجوا می‌کند] اون دوستت نیست.
دیر یا زود، باید با کاری که کردی روبرو بشی.
[موسیقی ناهنجار پخش می‌شود]
‌ ‌- [دختر] آتیششون بزنید! آتیششون بزنید! ‌- [تشویق]
عدالت برای کیت!
[دانشجویان به شدت تشویق می‌کنند]
[مرد] مرگ بر انسان‌ها!
[صدای کلاغ]
[هلهله]
آتیششون بزنید!
کیو آتیش بزنیم؟
اون حرومزاده‌هایی که به کیت حمله کردن.
ووته اونا رو گرفته.
[فایرکرکر در ویدیو] باید می‌دونستیم اینجوری تموم می‌شه.
چند تا ابرقهرمان قربانی نفرت انسان‌ها شدن؟
و کدوم گروه از انسان‌ها بیشتر از همه از ابرقهرمان‌ها متنفرن
تا استارلایترها؟
ولی شکر خدا
برای یه وطن‌پرست واقعی و ابرقهرمان.
داگنات رو بهتون معرفی می‌کنم.
اون دستشو برد سمت داشبورد.
معلوم بود می‌خواد یه اسلحه برداره،
پس از نظر قانونی حق داشتم
‌‌ ‌- از خودم دفاع کنم. ‌- اوه، خدای من.
من اسلحه‌مو شلیک کردم
و عدالت اجرا شد.
[ماری] م ‌- من اونو می‌شناسم.
اون برام یه شکلات بریو میو خرید.
ولی عدالت برای کیت برقرار شد!
مرگ بر انسان‌ها! هوملندر تا ابد!
[دانشجویان شعار می‌دهند] مرگ بر انسان‌ها! مرگ بر انسان‌ها!
مرگ بر انسان‌ها! مرگ بر انسان‌ها!
این تقصیر ماست.
[جردن] نه. ما نکشتیمش.
‌‌ ‌- ما هیچ کاری نکردیم. ‌- دقیقا.
ما هیچ کاری نکردیم.
و این اتفاق افتاد.
[اما] ماری!
ماری.
[نفس نفس می‌زند] می‌دونم…
من می‌دونم ادسا چیه.
[موسیقی غمگین پخش می‌شود]
تویی.
تو ادسا هستی.
[موسیقی پرتنش پخش می‌شود]
[موسیقی اتمسفریک پخش می‌شود]
[صدای کلیک زبانه]
تو چه غلطی کردی؟
[موسیقی پرتنش و تپنده پخش می‌شود]
♪ ♪