دیگه کسی تو این وضعیت نمیاد هتل. دارم واسه شب می‌بندم.
و من دارم مراسم آرامش‌بخش خودمو شروع می‌کنم. چون بن لیاقتشو داره.
و من به تماشای تلویزیون ادامه می‌دم چون ارواح لازم نیست بخوابن.
گفتی. بارها گفتی.
دو، یک.
با قلبی از فولاد…
دو، یک.
هو!
این کلبه ۵۰ ساله که متروکه شده.
همه ستاره‌ها داشتن روشن می‌درخشیدن
و بعد اون منو بوسید
بهت می‌گم، یه چیزی اینجاست، با ما.
‌- آبادون. ‌- استر.
کی می‌تونه بگه…
یه راسو خون‌آشامه!
زنده‌ست.
زنده‌ست!
وقت… خوابه. لعنتی.
‌- آبادون. ‌- استر.
من نمی‌خوابم! من، اِ، نمی‌خوابم.
‌- شب بخیر، مامان. ‌- شب بخیر، بن.
هوم.
مامان، صبحه؟
ببخشید. شب بخیر، استر.
«صبحه؟»
خب، اِ، تو این پنکیک‌ها چی هست؟
‌- داریم درباره جوز هندی حرف می‌زنیم یا… ‌- فقط… فقط دارچین.
اوه، من عاشق دارچین بودم.
هی، برای این یه گاز، وقتی مزه دارچینو حس کردی، می‌تونی بگی، «اوه، دارچین»؟
مامان، خواهش می‌کنم به ما ملحق شو.
بچه‌ها، یه خبر هیجان‌انگیز دارم.
عمه رز داره میاد دیدنمون.
‌- عمه رز چه مشکلی داره؟ ‌- کتی، من آدم روشن‌فکری‌ام.
من همه رو دوست دارم.
من با ارواحی دوست شدم که کل خونواده‌هاشونو کشتن
به روش‌هایی واقعاً غیرقابل‌بیان.
ببخشید، چرا؟
چون من همه رو دوست دارم.
به جز عمه رز! اون زن فقط بدجنسه.
اینکه اون گفت من لبای عجیبی دارم، دلیل اصلیه که من سیبیل دارم.
اون باعث می‌شه شونه‌هاشو ماساژ بدم، بعد شکایت می‌کنه که درست انجامش نمی‌دم.
پس دیگه نخواه، عمه رز!
عمه رز می‌تونه… جنگجو باشه،
ولی اون خونواده ماست، و ما دوسش داریم.
‌- همچنین، اون زندگی سختی داشته. ‌- واقعاً؟
فکر کنم یه چیزایی درباره دوران گرد و خاک یادمه.
بن، می‌تونم یه لحظه تو رو بدزدم؟
حتماً. فقط ممکنه مجبور شم زود برگردم تا عمه رز رو ماساژ بدم.
عمه رز داره میاد؟ کاش منم مثل عمو ناتان مرده بودم.
درسته. من مردم!
حتی اگه می‌خواستمم نمی‌تونستم باهاش حرف بزنم، که نمی‌خوام.
ها! مرده بودن، بازم انجامش دادی.
خب، چه خوشت بیاد چه نیاد، من هنوزم می‌تونم از همه‌تون کمک بگیرم…
عالیه! می‌دونی چیه؟ عمه رز بیشتر برای من.
تو از این ماجرا خارج شدی.
تو یه آزمایشگاه مخفی داری؟
آخه نمی‌تونم که تو هتل جادوی سیاه انجام بدم.
منظورم اینه، می‌تونم، ولی برای برادرمون خوب پیش نرفت.
‌- چه برادری؟ ‌- درسته.
خب، من خبرای خوب و بد دارم.
اوه، من عاشق خبرای خوبم. آه، ولی واقعاً از خبرای بد متنفرم.
خبر خوب اینه که من یه جسد رو دوباره زنده کردم.
خبر بد اینه که اون به مردم حمله می‌کنه، بدون هیچ دلیلی.
دن، نه!
تو مرده‌ها رو زنده کردی؟
آه، اون طلسم بیشتر کارا رو کرد.
استر، تو اصلاً یه آدم مرده رو برای چی می‌خوای؟
‌- دن! ‌- آره، اسمش دنه.
یادت میاد چطوری تو ناهار یه شورش راه انداختم چون شیرکاکائو رو قطع کردن؟
‌- تو کله‌های نمادین رو روی نیزه گذاشتی. ‌- و پودر کاکائو رو تو کانال‌های هوا ریختی.
مدیر می‌خواد با یکی از والدین درباره «رفتار رادیکال مداوم» من صحبت کنه.
اگه به مامان بگم، منو تنبیه می‌کنه.
ولی می‌دونی کی این کارو نمی‌کنه؟ یه جسد که داره نقش بابامو بازی می‌کنه.
یه جایی دیگه فقط به بابا زنگ بزن.
ما فقط یه کم وقت داریم دن رو آموزش بدیم. من بهت نیاز دارم که نقش مدیر رو بازی کنی.
‌- دن! ‌- ببین، من همین الان به بابا زنگ می‌زنم.
دو ساعت راهه. مگه اینکه دوباره بدون اینکه بهمون بگه نقل مکان کرده باشه.
بن، من به بابا نیاز ندارم. فقط بهت نیاز دارم که به دن کمک کنی تمرین کنه.
اگه بتونم گریم پیرمردیمو بزنم این کارو می‌کنم.
این خوب می‌شه.
‌- آره. ‌- بهتر از خوب.
‌- عالیه. ‌- آره.
‌- احتمالاً با بالا رفتن سن آروم‌تر شده. ‌- آره.
اون خودشه؟
آره، خودشه. دارم میام!
اوم. هوم.
جالبه.
عمه رز، به آندرویل خوش اومدی.
بالاخره!
نگران بودم بذارید همینجوری تو این راهرو وایسم
تا خورشید غروب کنه و گرگ‌ها منو ببرن.
خب، من الان اینجام. خوب به نظر میای.
خب، من خوب نیستم. من بیماری‌های متعددی دارم، و اونا دارن توطئه می‌کنن تا منو نابود کنن!
اگه این هوای سردی که منو توش گذاشتین اول منو نکشه.
پس بیاین ببریمتون داخل.
‌- اه. اون از چیزی که یادم میاد بدتره. ‌- اون خوبه. فقط پیره.
کاترین، قبل از اینکه کیفامو بدزدن ببرشون داخل!
ایده خوبیه، عمه رز.
خب، دن، ما اینو یه بار دیگه تمرین می‌کنیم.
وقتی وارد اتاق شدیم، تو روی صندلی کنار من می‌شینی.
به هیچ‌کس حمله نمی‌کنی. بعد مدیر صحبت می‌کنه.
به هیچ‌کس حمله نمی‌کنی.
بعد سرتو تکون می‌دی، و به هیچ‌کس حمله نمی‌کنی!
‌- بن، چه حسی داری؟ ‌- نگرانم دوباره بهم حمله کنه.
من فقط بهش گفتم که این کارو نکنه.
درسته. فقط تو دفعه قبلی هم بهش گفتی.
‌- دن! ‌- بدن دن دیگه داره تازگیشو از دست می‌ده.
آقای فریلینگ، ممنون که اومدین.
می‌تونم یه کم ویسکی تعارف کنم؟
این ترکیب از ارتفاعاته.
شاید بسته بودنش داره می‌ترسونتش.
بسته بودنش داره از کشتن من جلوشو می‌گیره!
‌- دن! ‌- دن، بن رو نکش.
بن، اگه تو رو بکشه، من دوباره زنده‌ت می‌کنم.
من فقط واقعاً فکر می‌کنم باید دوباره گزینه بابا رو بررسی کنیم.
ما تو همون روز انجامش می‌دیم!
چه جور کسب و کاری تمبر نداره؟
ما تمبر داریم، عمه رز. فقط شما از تمبرهای ما خوشتون نیومد
چون روشون عکس زن‌های مشهور تاریخیه.
همه‌شون خیلی از خودشون راضی به نظر می‌رسن.
کل این هتل داغونه.
من قطعاً برای یه شب موندن اینجا پول نمی‌دادم.
خب، شما هم ندادین. چه معامله‌ای!
فکر کنم داری بهترین تلاشتو می‌کنی.
این برادر احمقته که این آشفتگی رو برات به جا گذاشت.
نمی‌دونم گفتن این حرف منصفانه باشه یا نه.
ولی مطمئنم احساساتت تحت تأثیر یه گذشته دردناک قرار گرفته.
من دوست ندارم پشت سر مرده‌ها حرف بزنم،
ولی ناتان از بدو تولد تا مرگ یه شکست مطلق بود.
می‌تونستی از یه کیسه لوبیا یه مرد موفق‌تر بسازی.
حداقل لوبیاها سوپ درست می‌کنن، و سیبیل زشت ندارن.
من اون سیبیلو به خاطر یه ناامنی لب که شما بهم دادین گذاشتم!
ناتان، چی شد پنهون شدن؟
سعی کردم، کتی.
من بی‌تفاوت ایستادم
در حالی که این استدلال متحرک برای سوء استفاده از سالمندان به شخصیت من حمله کرد.
ولی یه مرد یه حدی داره!
۲۰ دقیقه گذشته.
و انگار ۴۰ دقیقه گذشته.
چه خبره؟
تو یه روح رو عصبانی کردی. می‌تونی فرار کنی و جیغ بزنی.
یا به طرز ناراحت‌کننده‌ای نزدیک بشی.
چطوری این اتفاق افتاد؟
دقیقاً نمی‌دونیم. ولی اون هنوز ناتانه.
تو این هتل کاملاً عادی هیچ چیز ترسناکی وجود نداره.
بگو قرن بیستم از قرن هجدهم بهتره.
درست بعد از اینکه دوستامو ملاقات کردی. لوئیس و کلارک!
عادیه، به جز اینکه وقتی اینجا می‌میری، روح می‌شی.
و یه قطار ارواح هم هست.
جالبه.
‌- همه می‌دونن تو اینجا رو می‌چرخونی. ‌- ها؟
گفتم، با کسی قرار می‌ذاری؟
می‌دونی، شاید به خاطر اینه که یه ساعت پیش دندون عقلمو کشیدم،
و بهم گفتن که خیلی گاز استفاده کردن، ولی تو بهترین مردی هستی که تا حالا دیدم.
فقط شورش‌ها رو آروم‌ترش کن.
فقط اگه تو بی‌عدالتی رو آروم‌ترش کنی.
اون دردسرسازه.
‌- ولی بابای خیلی خوبی داره. ‌- دن!
نمی‌خوایم بیشتر از این وقت مدیر رو بگیریم.
اون احتمالاً باید اثر گاز رو از سرش بپرونه.
نانسی، من تو دفترم خواهم بود، با این پروانه‌ها می‌رقصم.
فوق‌العاده بود!
خیلی باحال بود! و پیش‌غذای عالی برای غذای اصلی دوباره دفن کردن دن.
بن، ما نمی‌تونیم الان دن رو دفن کنیم.
اون بالاخره داره یاد می‌گیره به کسی حمله نکنه.
دن، می‌خوای یه ماشین کرایه کنیم و بریم ترقه بخریم؟
دن!
من از همه چی عکس گرفتم، و همه این جعبه‌ها بسته‌های رنگی دارن!
کتی؟
عمه رز، این… باحاله. چه خبره؟
من دارم اسباب‌کشی می‌کنم تا اینجا بمیرم و روح بشم.
‌- چی؟ ‌- خب، بچه‌ها.
همه چی داره برمی‌گرده تو کامیون! اشکالی نداره اگه بشکنیدش.
ولی…
اِ، شما نمی‌دونید کی می‌میرید.
منظورم اینه، ممکنه سال‌ها طول بکشه.
مگه گوش نمی‌دادین؟ من یه زن خیلی مریضم.
اوه، شما اینو همیشه می‌گفتین.
و دکترا بالاخره با من موافقن.
من فقط چند روز دیگه زنده می‌مونم.
مراقب اون فیکوس باش! می‌خوام با من بمیره!
کتی، اینا همش یه شوخی خیلی بی‌رحمانه‌ست، درسته؟
اون قراره برای همیشه اینجا باشه.
خب، دن. این چیزیه که براش آموزش دیدیم.
‌- ما در واقع برای این آموزش ندیدیم. ‌- بچرخ!
شاید اون مرده باشه ولی باعث می‌شه احساس زنده بودن کنم
اون اتاق رو بدبو می‌کنه ولی فکر کنم ما دووم میاریم
دست و پاهاش می‌افتن
ولی من کاملاً مطمئنم که این بخشی از این نقشه است
اوه، اوه، اوه…
‌ ‌- دن، دن… ‌- اون دن منه
اون فقط داره میگه «دن«.
‌ ‌- ش. این قسمت خوبشه. ‌ ‌- دن، دن، دن.
بعدش چیکار کنیم؟ هات داگ کباب کنیم؟ چمن‌ها رو بزنیم؟ توپ بازی کنیم؟
مطمئن نیستم بتونه بدون دست توپ بازی کنه.
دن، سر دستت چی اومد، احمق؟
دن.
استر، بعضی از ما، بیشتر من، داریم نگران می‌شیم
درباره‌ی رابطه‌ی عاطفی که با این مرد در حال پوسیدن داری.
چه رابطه‌ای؟ ما دوستیم.
و بابا داره خوش می‌گذرونه.
منظورت اینه که دن داره خوش می‌گذرونه.
اوه، خیلی متاسفم، آقای پروفسور.
نه. بیخیال. می‌دونی که خوشم نمیاد اینجوری صدام کنی.
نمی‌دونستم اشتباه حرف زدن تو کلاس شما جرمه.
این… نه. من یه نکته‌ی معتبر رو مطرح می‌کنم.
منو مردود نکن، آقای پروفسور!
آه، بیخیال!
لعنت به این زندان گریزناپذیر.
تو. تو منو به اینجا کشوندی، و با این حال؟
هوم. من پیشنهاد آتش‌بس میدم.
من تو رو جاربون صدا خواهم کرد، به اسم اولین مردی که شکنجه‌اش کردم.
آخ.
‌ ‌- کاترین! ‌ ‌- کاترین!
کاترین!
بس کن!
نمی‌تونم بس کنم، نمی‌خوام بس کنم.
کاترین، اون داره باسنش رو به همه‌ی ژاکت‌هام می‌ماله!
و من تازه شروع کردم. این باسن همه‌جا خواهد رفت!
مجسمه‌های دلقک، خرده‌ریزها، صدف‌های حمام!
جرئت نداری.
ناتان، برنامه‌ات چیه؟
اوه، هیچ برنامه‌ای نیست. فقط یه قهر تمام عیار که تا وقتی اون نره، تموم نمیشه.
برو بیرون!
این باسن اولین چیزیه که صبح می‌بینی
و آخرین چیزی که شب می‌بینی.
کتی، نمی‌تونی بذاری این اتفاق بیفته.
از شونه‌های استخونیش بگیر و از ملک پرتش کن بیرون!
نمی‌تونم این کارو بکنم.
نمی‌تونم این کارو بکنم. تو فقط نمی‌خوای.
می‌تونی تصورش کنی که روح بشه؟ دیوارها تنها مرزشن.
می‌دونم!
باشه؟ منظورم اینه، فکر می‌کنی من می‌خوام اون فسیل تلخ تا ابد اینجا باشه؟
‌ ‌- می‌دونستم. ‌ ‌- عمه رز!
نه، نه، نه، نه، نه. ما فقط داشتیم برای یه نمایش تمرین می‌کردیم.
‌ ‌- تو همیشه دروغگوی افتضاحی بودی. ‌ ‌- صبر کن، کجا داری میری؟
می‌دونم کی نمی‌خوانم. میرم یه گوشه تو خیابون می‌میرم.
خواهش می‌کنم.
‌ ‌- خب، جواب داد. ‌ ‌- واقعاً؟
قراره از دست ما عصبانی بمیره، ولی اون در هر صورت این کارو می‌کرد.
نه، منظورم حرفی بود که زد. «می‌دونم کی نمی‌خوانم.«
ولی اون نمی‌دونه. هیچ وقت نمی‌دونسته.
و چرا باید بدون وسایلش بره؟
فکر نمی‌کنی…
‌ ‌- داره قایم میشه. ‌ ‌- قراره قایم بشه.
‌ ‌- چی گفتی؟ ‌ ‌- چی؟
‌ ‌- قراره قایم بشه. ‌ ‌- داره قایم میشه.
‌ ‌- تو اول. ‌ ‌- تو برو.
‌ ‌- عمه رز داره قایم میشه که اینجا بمیره. ‌ ‌- اینو گفتم.
دن، یکم استراحت کن. فردا، بهت یاد میدم چطوری برام یه خونه درختی بسازی.
‌ ‌- دن! ‌- استر!
موهامو بهم بریز؟
دن!
متاسفم، دن… ولی من این کارو برای خواهرم می‌کنم.
دن!
من فقط می‌خواستم زنجیر رو ببرم!
دن.
وای، واقعاً جواب داد؟
ببین، تو مثل یه جسد عالی به نظر میای، ولی همیشه یه جسد خواهی بود.
و این چیزی نیست که استر بهش نیاز داره. تو باید بری.
دن.
نشنیدی چی گفتم؟ از اینجا برو! دیگه نمی‌خوایمت.
دن!
وای خدا، پاشو جا گذاشت.
گوش کنید، همه.
من از شما خوشم نمیاد، و شما هم از من خوشتون نمیاد.
ولی هیچکدوم از ما نمی‌خوایم عمه‌ی پیرم اینجا بمیره، پس ‌- ‌-
صبر کن، تو از ما خوشت نمیاد؟
‌ ‌- آره، این واقعاً اصل مطلب نیست. ‌ ‌- ما ازت خوشمون میاد!
شما مدام سرم داد می‌زنید.
چون من یه شیطونم!
متاسفم. از کی از ما خوشت نمیومد؟
ناتان، میشه تو ادامه بدی؟
نقشه‌ی ما یه دود و پرتاب کلاسیکه. با دود بیرونش می‌کنیم، بعد پرتش می‌کنیم بیرون.
من یه بازرسی کامل از کل هتل، داخل و بیرون می‌خوام.
اگه پیداش کردید، سعی نکنید خودتون بترسونیدش.
اون ازتون انتقاد می‌کنه. فقط بیاریدش داخل.
سگ‌ها و منحرف‌ها دست خالی برگشتن. خدایا، اگه مرده باشه چی؟
‌ ‌- دیدمش! دیدمش، دیدمش! ‌ ‌- واقعاً؟ کجا؟
فکر می‌کنی من همینجوری فرار می‌کنم؟
شاید من نون خشک باشم، ولی خر نیستم. من پای و پوره می‌خوام.
‌ ‌- ها؟ ‌ ‌- این اصطلاح کاکنیه. من بلدم.
گوش کن پسر، یه سطل زباله مثل تو به شکر و عسل نیاز نداره.
و اگه موری نکنی، تو بارنی خواهی بود.
این هتل تو نیویورکه.
اون تو زیرزمین زیرینه.
کار به اینجا کشیده.
یه دیو از دنیای باستان به خواری کشیده شده
توسط تکنولوژی دنیای جدید.
اوه، ما در آخر همه‌چیز رو از دست میدیم، اینطور نیست، جاربون؟
تو منو رها می‌کنی که بپوسم؟
اوه، جاربون، تو نابغه‌ی هشت پا.
عمه رز؟
اگه اینجایی، لطفا بیا بیرون.
می‌خوام بیشتر درباره‌ی همسایه‌هایی که فکر می‌کنی دارن نامه‌هات رو می‌دزدن بشنوم.
اگه همین پایین کشته شده باشه، خیلی عصبانی میشم!
فقط رد پاهاشو دنبال کن…
چه خبره؟
مودب باش.
عمه رز، تو نمرده‌ای!
انقدر خوشحال به نظر نیا.
نمی‌خوای خوشحال باشم که نمرده‌ای؟
نه وقتی می‌دونم نمی‌خوای من بمیرم.
یه جورایی دلم می‌خواد جلوی تو خودمو بکشم.
از خط ملک رد شو، و مهمون من باش.
من از اون انتظار دارم، ولی فکر می‌کردم تو بهتری.
معلومه که اشتباه می‌کردم.
تو آدم بدی هستی و مادر بدی هستی. و من از این خوشم نمیاد که تو ‌- ‌-
دهنتو ببند.
‌ ‌- کتی ‌- ‌ ‌- ‌ ‌- نه! نه. من دیگه تمومش می‌کنم.
من همیشه با تو خوب بودم.
من همیشه کارت تبریک کریسمس می‌فرستم و وقتی می‌شنوم جراحی دهان داری زنگ می‌زنم.
و وقتی از مراسم‌های خانوادگی با عصبانیت بیرون میری،
من تا ماشین همراهیت می‌کنم تا مطمئن شم رو یخ سر نخوری.
اصلاً متوجه شدی که هیچ‌کس دیگه‌ای تو خانواده این کارو نمی‌کنه؟
همه ازت متنفرن، عمه رز!
من موندم چون برات ناراحت بودم، و تو بچگی سختی داشتی.
نه، نداشتم.
پس چرا اینجوری هستی؟!
تو بدجنسی، عمه رز. و الان باید از هتل من بری.
باشه. منم نمی‌خواستم تو یه جای بی‌ادب بمیرم.
مطمئن شو این دفعه میره.
بهم فضا بده.
داری سرگیجه‌ام رو تحریک می‌کنی.
گوش کن خانم. منم از این بیشتر از تو خوشم نمیاد.
دن!
تو قرار بود چی باشی؟
خب، می‌خوای تکون بخوری یا سوت‌مو دربیارم؟
اگه کسی پرسید، همه‌مون دیدیم که سوار یه واگن سرپوشیده شد.
دن، این راه خوبی برای کنار اومدن با طرد شدن نیست!
فکر می‌کنی اون هیولا همه‌ی اون کفش‌ها رو از کجا آورده؟
من کار درستی کردم، درسته؟ منظورم اینه، من جلوی عمه رز وایستادم.
و الان اون اینجا روح نمیشه. این خوبه.
یه زامبی قراره عمه رز رو بکشه.
‌ ‌- چی؟ ‌ ‌- ما زامبی داریم؟
استر یه نفر رو زنده کرد تا بره جلسه‌ی اولیا و مربیان.
به جای اینکه دوباره دفنش کنه، یه رابطه‌ی ناسالم شکل داد.
پس من آزادش کردم تا بره، ولی برگشت و عمه رز رو گرفت.
اون به من اصلاح کردن هم یاد داد.
منظورم اینه، اون منو اصلاح کرد.
ولی من چیزهایی یاد گرفتم.
‌ ‌- تو سعی کردی از شر دن خلاص شی؟ ‌ ‌- تو یه رابطه‌ی ناسالم داشتی!
و الان ما هم داریم چون من دیگه هیچ وقت باهات حرف نمی‌زنم!
هی! هی، هی، هی! زامبی کدوم طرف رفت؟
تقریباً رسیدیم.
نه!
جاربون! بدون من برو! تار‌هایی بتن که پر از مگس بشن.
متحد تا آخر.
پس بذار از این مکان خلاص شیم.
پیروزی!
درِ بی‌خاصیت، تو حریف قدرت ترکیبی
آبادون و جاربون نیستی.
جاربون؟
جاربون!
‌ ‌- مطمئنیم از این طرف رفت؟ ‌ ‌- به نظر میاد دستش این طرف رفته.
یکی کمک کنه!
منو یه مرد در حال پوسیدن داره می‌بره!
عمه رز، دارم میام!
هوم؟
‌ ‌- دن! ‌- عمه رز!
کسی یه حس عجیب نداره…
این خط ملکه. عمو ناتان نمی‌تونه ازش رد شه.
که یعنی عمه رز از ملک هتل خارجه.
که یعنی تبدیل به روح نمیشه! مشکل حل شد.
منظورم اینه، تا جایی که یه زن داره توسط یه زامبی تیکه پاره میشه
میشه اسمشو گذاشت مشکل حل شده.
‌ ‌- کتی؟ ‌ ‌- وقتی برگشتیم می‌بینمت.
هنوز داری دنبالش میری؟ چرا؟
چون من با خانواده بهتر از اون رفتار می‌کنم!
‌ ‌- خدایا، امیدوارم اون پای زامبیت باشه. ‌ ‌- این طرف!
صبر کن، یه چیزی اونجا می‌بینم!
عمه رز، حالت خوبه؟
چرا؟ اگه خوب نباشم یه نفر دیگه رو می‌فرستی کارمو تموم کنه؟
عمه رز!
تو همیشه مورد علاقه‌ی من بودی.
می‌دونی که من کاترینم، درسته؟
هنوز گردنبندی که بهت دادم رو داری.
این؟ نه، اینو از وقتی داشتم که…
پنج سالت بود؟
می‌دونستم یادت رفته.
امیدوارم منو یادت بمونه.
دارم تو رو از اینجا می‌برم بیرون.
خدایا، دستات مثل یه کشاورز سیب‌زمینیِ نبراسکاییه.
لطفا خفه شو.
استر؟
اینجام. به نور احتیاج دارم.
منظورم اینه که، خوشتیپ به نظر میای، رفیق.
راستش، فایده‌ی یه طلسم که مرده‌ها رو زنده می‌کنه چیه
اگه نتونه دست و پاهاشونو سر جاش نگه داره؟
‌ ‌- استر، شاید وقتشه. ‌ ‌- نه! می‌تونم درستش کنم.
می‌دونم، ولی نگرانم که داری از دن به جای بابا استفاده می‌کنی.
معلومه که دارم. من احمق نیستم، بن.
می‌دونی؟
پس چرا فقط به بابا زنگ نمی‌زنی؟
من به بابا زنگ می‌زنم!
زنگ می‌زنم، پیام می‌دم، عکس می‌فرستم،
و تنها چیزی که جواب می‌ده یه لایکِ شسته رفته‌ست.
پس آره، زنده کردن یه مرده که بابام باشه گزینه آسون‌تری بود.
این دلیل نمی‌شه که گزینه خوبی باشه.
آره. باشه.
خداحافظ، دن.
دن…
می‌خوای گریم پیرمرد بزنم و کولت کنم؟
آره، چرا که نه؟
کاترین، چرا داری خاله رز رو به سمت هتل می‌بری؟
اگه می‌خواد روح باشه، می‌تونه روح باشه.
می‌دونم ایراداتی داره، ولی توش خوبی هم هست.
این گردنبند رو برام خرید. درسته، خاله رز؟
مادرت بهم گفت می‌خواد اینو برات بگیره.
من قبل از اینکه اون بتونه خریدمش
تا حس کنه مادر بدیه.
نه، اون همیشه بد بود.
واقعاً بد بود.
‌ ‌- الان باید روح شده باشه، درسته؟ ‌ ‌- برای هر کسی فرق داره.
چند روز طول کشید تا من…
چه خبره؟ من کجام؟
‌ ‌- سلام، خاله رز. ‌ ‌- سلام، خاله رز.
صبر کن، من مردم؟ من یه روحم؟
ها! این عالیه.
ببین چقدر بالا می‌تونم لگد بزنم.
و شما دو تا، تنها چیزی که همیشه می‌خواستم
دیدن یه نگاه شکست مطلق روی صورت‌های شما دو تا بود.
و این همونجاست.
خیلی حس…
صبر کن، چی شد؟
فکر کنم کار ناتمومش این بود که بدونه ما تا ابد بدبختیم.
هوم.
احتمالاً باید به آمبولانس زنگ بزنیم.
اوه، خاله رز شکایت می‌کرد که چراغ‌ها شبکیه‌شو می‌سوزونن.
الان داره پیش فرشته‌ها شکایت می‌کنه. یا شیاطین. احتمالاً شیاطین.
بپرسم ازشون درباره زامبی؟
آه، به نظر من که کاملاً حل شده‌ست.
چه خوبه. برگردوندن دن به خاک.
هی، چرا آبادون داره یه عنکبوت رو دفن می‌کنه؟
چون اون یه قهرمان بود.
خوب بود که یه مدت بابا داشتم.
‌ ‌- شاید یه بابای دیگه پیدا شه. ‌ ‌- باباها همینجوری پیدا نمی‌شن، بن.
بن! استر!
می‌خواید کارتون ببینیم و نوشابه بخوریم
و من براتون بگم وقتی بچه بودم اوضاع چقدر بهتر بود؟
‌ ‌- آره! ‌ ‌- داریم میایم!
خب…
…فکر کنم هر کسی که تو این هتل قدیمیِ جن‌زده می‌میره، نمی‌تونه بمونه.
ولی من، یه مدتی اینجا می‌مونم،
این گیتار رو می‌زنم،
از پشت بطری‌های شامپو، یواشکی مردم رو تو حموم نگاه می‌کنم.
‌ ‌- داری با کی حرف می‌زنی؟ ‌- گیرمون انداختن! فرار کن!
اون سگ‌ها رو می‌ترسونه ولی منو آروم می‌کنه
اون به طرز وحشتناکی قویه منو پرت کرد تو چند تا درخت
اون بغل‌های خوبی می‌ده و با اینکه برادرم طرفدارش نیست
اوه، اوه، اوه، اوه
‌ ‌- اون دن منه ‌ ‌- اون دن منه، دن منه، دن منه
‌ ‌- اون دن منه، دن منه، دن منه ‌ ‌- اوه، اون دن منه
اون دن منه، دن منه، دن منه
‌ ‌- اوه، اون دن منه ‌ ‌- اون دن منه، دن منه، دن منه