‫اســپانــسر ایـن تــرجــمــه ‫@MatnAiBot ‫با ایـن بـات میـتونـین تصــاویــر مــختـلـفی خــلـق کـنیـد
‫باهاشون چه کار کردی؟
‫نمیتونم بدون لشِر درشون بیارم.
‫آلبرِخت لشِر رو برداشته. دارم سعی می‌کنم بفهمم کجاست.
‫اون خون از یکی از اعضای خانواده‌ی تو بوده.
‫یه چیزی داره واسه خونه پیش میاد.
‫اگه کل این خونه خراب بشه، سرمووی مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم Sermovie
‫بعد چه بلایی سر دافنه و جو جو میاد؟
‫- داره چیکار می‌کنه؟ ‫- اون تو پیش ژولینِ.
‫قبل از مرگش خودش رو بهش وابسته کرده بود.
‫باید درش بیارم. نمیتونی تنهایی بری.
‫به یه نفر نیاز داری که طنابت رو پرت کنه پایین.
‫تال‌توس! تال‌توس!
‫باید برم تو ویکترولا.
‫پس من طنابت می‌شم.
‫- الو؟
‫ژولین؟
‫متــرجم: یــاسین سـمائی ‫مـارا در تلگرام دنــبال کنیـد ‫https://t.me/periunsub
‫ژولین میفر،
‫به خاطر اینکه خانواده مون تو دردسر افتاده اومدم پیشت.
‫دو تا از اعضای خانواده میفر اسیر یه طلسم شدن.
‫پس می‌تونی کمکم کنی؟
‫ژولین، خواهش می‌کنم.
‫سرده.
‫ آره.
‫باشه.
‫ تشنمه.
‫چی؟
‫تشنمه.
‫بگو لشِر کجاست.
‫اگه اونو داشته باشم، ‫میتونم نجاتشون بدم.
‫ژولین!
‫ژولین، آلبریخت لشِر رو کجا برد؟
‫بگو.
‫هی، ژولین!
‫مویرا، طناب رو به من بده.
‫- موسیقی رو خاموش کن. ‫- همین الان؟
‫- آره. ‫می‌خواد بیرونش بکشم.
‫ مطمئنی؟
‫- تو سینم حسش کردم، ‫مثل اینکه خودت گفتی.
‫دوزس مورتوا ترا رِدی.
‫ونی این کورپوس مورتاله تووم.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫خب؟
‫پیر و گیج شده بود،
‫جلوی شومینه
‫مثل گربه ی خونگی خوابیده بود.
‫یعنی، اصلاً نمی‌تونستم ازش چیزی بیرون بکشم.
‫برای همین فقط... رفتم.
‫یعنی، ‫حتماً یه نمایش بوده.
‫ولی خب، هیچ راهی نداشتم که وادارش کنم حرف بزنه.
‫هیچ اهرمی نداشتم.
‫این حرفای خودمه.
‫ اوه، روان.
‫خیلی منتظر بودم
‫که یه صحبت طولانی‌تر ‫باهات داشته باشم.
‫متاسفانه، حالا خیلی کم با هم وقت داریم.
‫- چی کار کردی؟
‫-من نکردم.
‫تو کردی.
‫یه تصمیم عجولانه ‫بر اساس ترس
‫و اطلاعات کم گرفتی.
‫ نه، تو گولم زدی.
‫کلک نیست.
‫یه قانونه.
‫تو این اتاق، ‫باید ازم اجازه بگیری
‫که از ویکترولا بری بیرون،
‫وگرنه ممکنه یه چیزی جا بذاری.
‫ منظورت چیه؟
‫حس خیلی عجیبی دارم.
‫اولین بارته ‫که از ویکترولا میای بیرون.
‫اومدن بیرون سخته.
‫ این منم؟
‫نصف تو.
‫ولی کدوم نصفش؟
‫ بذار یه کم آب بهت بدم.
‫ها؟
‫این همیشه کمک می‌کنه.
‫خدای من،
‫خوندن این ساعت شنی کوچولو خیلی سخته.
‫حدود چهل دقیقه‌ای، فکر کنم.
‫ تا چی؟
‫تا وقتی که نمیرى.
‫ مویرا!
‫کورتلند!
‫دالی جین!
‫یه طناب بندازین طرف من!
‫هی!
‫هی، من هنوز اینجام!
‫واقعا فکر می‌کنی ‫اینقدر راحت بذارم
‫از اینجا بری؟
‫احمق بودم اگه امتحان نمی‌کردم.
‫ و تو احمق نیستی.
‫اینقدر رو می‌شه فهمید.
‫آره، ولی چجوری...
‫چجوری باید باهاش کنار بیام؟
‫قبل از اینکه برگردم، یه تاکتیک بهتر لازم دارم.
‫سالم و سلامت برگشتی.
‫دیگه برنمی‌گردی.
‫ میدونه لشِر کجاست،
‫و من هیچ چیزی ازش نگرفتم.
‫مطمئنی؟
‫نمی‌تونستی چیزی درباره جایی که بودی بگی؟
‫منظورم اینه که، یه پاب بود.
‫یه مشروبخونه؟
‫این فرق داره.
‫از دکور و اینا، ‫انگاری...
‫انگاری یه مشروبخونه تو... تو اسکاتلند بود.
‫ خب، این منطقی‌تره.
‫ببین، اولین میفرها از اونجا اومدن، از دونلیت.
‫البته یه جای افسانه ایه، تو هیچ نقشه ای نیست.
‫ تو اونجا بودی.
‫ نه.
‫نه، نبودم.
‫آره.
‫آره، وقتی بچه بودی، داشتی.
‫مویرا جان، تو این بار خیلی اشتباه می‌کنی.
‫نه، پدرت بردت.
‫ چطوری می‌تونی چیزایی رو تو ذهنم ببینی که من نمی‌بینم؟
‫خاطره‌ها به خاطره‌های دیگه می‌رسن،
‫مثل نخ‌هایی که به هم گره خوردن.
‫ولی نمی‌دونم، این یکی...
‫انگار از بقیه جدا شده.
‫ آلبریخت.
‫پس قدرت پاک کردن خاطره‌ها رو داره.
‫این از اون کاراییه که بابام
‫ممکن بود ازش بخواد انجام بده.
‫بابات لازم نبود از آلبریخت استفاده کنه.
‫روش خودشو برای پاک کردن خاطرات داشت.
‫تمام مدتی که داشت میمرد، بالای سرش نشسته بودم.
‫و برای اینکه حواسشو پرت کنه، قمار می‌کرد--
‫با شرط‌بندان تماس می‌گرفت، روی اسب‌ها شرط می‌بست.
‫باخت می‌کرد.
‫میومدن پولشونو بگیرن.
‫یه معجون بهشون می‌داد ‫که به شکل چای بود
‫طوری که اونا فکر می‌کردن ‫چرا اصلاً اومدن
‫به این خونه ‫از اول.
‫کجا می‌ری؟
‫طلسمای پدرم ‫بالاست.
‫می‌خوام بدونم ‫با من چه کرد.
‫صبر کن، باهات میام.
‫آه، آه، آه.
‫هنوزم دارم اثر ‫اون گرامافون رو حس می‌کنم.
‫چیزی براتون بیارم بخورید.
‫برو تو سالن بشین و پات رو دراز کن.
‫مطمئنم که می‌فهمه یه چیزی درست نیست.
‫ خواهیم دید.
‫هی، قراره لشِر رو پیدا کنیم، باشه؟
‫امیدوار نباش.
‫اینجوری فکر نکن.
‫حالا می‌تونی ذهنمو بخونی؟
‫ هوم.
‫به نظرت عجیبه؟
‫ آره، شاید دیوارات دارن خراب میشن،
‫مثل این خونه که داره خراب میشه.
‫همه چی درست میشه.
‫اگه ژولین خاطرات کورتلند رو از
‫اسکاتلند پاک کرده، باید یه دلیل داشته باشه.
‫آره.
‫مادربزرگم زود مبتلا شد.
‫و مامانم خیلی دلم براش تنگ شده بود که
‫همیشه منو به آسایشگاه سالمندان میبرد.
‫و بذارین گذشته‌ش رو بررسی کنم.
‫ چه غم انگیزه!
‫خاطرات مامان بزرگم، مثل نخ‌های پاره شده بود،
‫مثل کورتلند.
‫پس می‌خوای این کارو برای کورتلند هم بکنی؟
‫آره.
‫دکتر کلی دارو بهش داده بود.
‫شاید این کمک کنه؟
‫یه بطری قرص‌های دِردره تو طبقه بالاست.
‫ آره، امتحانش کنیم.
‫بذار بگیرمشون.
‫متــرجم: یــاسین ســمائی
‫درسته.
‫خودت نیستی.
‫به چیزی که حس می‌کنی اعتماد کن.
‫می‌تونی نجاتم بدی.
‫صدامو می‌شنوی؟
‫یه طناب به سمتم پرتاب کن.
‫یه طناب به سمتم پرتاب کن!
‫لعنت!
‫ راست میگن؟
‫واقعاً حافظه‌ی کورتلند رو پاک کردی؟
‫خودت این کارو نمیکردی؟
‫خب، شاید، ولی اون پسر من نیست.
‫این واقعا همون حرفیه که میخوای قبل از مرگ بزنی؟
‫راجع به تربیت بچم حرف بزنیم؟
‫ نه.
‫می‌خوام راجع به پسرم، لشِر، حرف بزنم.
‫اوه، مامان کوچولو، تو فقط یه مدت کوتاهی اونو شناختی.
‫ شاید.
‫ولی بیشتر از همه من رو دوست داشت.
‫ من ۱۲ سالم بود که اولین بار پیش من اومد.
‫ من هم عاشقش بودم و هم مادرش.
‫من بهش یه بدن دادم.
‫ من هم همینطور.
‫مال من.
‫میتونستم از خیلی وقتایی که ازش استفاده کرد، برات بگم.
‫در واقع، نمیتونستم.
‫هیچی یادم نمیاد.
‫تو کواتر بیدار میشدم با مشتای خونین
‫و جیبی پر از عکسای پاسپورتی.
‫عاشق عکس انداختن باهامون بود.
‫البته داشت تمرین میکرد، برای الان،
‫برای داشتن یه بدن فیزیکی.
‫ میدونی با جسد چی کار کرده؟
‫ بگو.
‫ حدسی نمیزنی؟
‫ تا حالا چند نفر مردن؟
‫من... من نمیتونم همه چی رو ‫دنبال کنم
‫از این سوراخ موش کوچیکم.
‫حتما یه هدفی تو ذهنشه.
‫وگرنه اینجوری رفتار نمیکرد.
‫ولی شاید حق با تو باشه.
‫شاید من هیچوقت واقعا ‫اونو نشناختم.
‫ فکر می‌کنی چقدر ساده‌ام؟
‫آلبریخت داره تو اسکاتلند به کی تحویلش می‌ده؟
‫- اوه. ‫- بیا دیگه.
‫دیگه بهتره بهم بگی.
‫یعنی، به هر حال قراره خیلی زود بمیرم.
‫ خیلی بیشتر از اون چیزی که دوست دارم، از این موضوع سر در آوردی.
‫ حالا می‌دونم یه راه فراری هست.
‫وگرنه، هیچ مشکلی نداشتی که همه چیزو بهم بگی.
‫ شاید هم باشه.
‫اما هیچوقت نمی‌تونی پیداش کنی.
‫نیم ساعت وقت دارم.
‫نه تو.
‫تو.
‫پس باید اون منو نجات بده؟
‫چند تا گیاه دارویی دم کرده، یه تیکه کاغذ.
‫چطوری انقدر آسیب زد؟
‫اون چیه؟
‫ آرام بخشه
‫آرام بخش؟
‫خب، مطمئناً، یه راه دیگه هم باید باشه.
‫ فقط نصف دُز رو بهت میدم.
‫الو؟ جو جو، همه کجان؟
‫همه چی درست میشه.
‫ آه
‫اوه، این کیه؟
‫ منظورم اینه که اگه این همه مدت داری از خونه مراقبت می‌کنی، باید تا حالا می‌دونستی.
‫مطمئنم دوست داری باهاش حرف بزنی.
‫چرا این کارو کردی؟
‫ چون میتونم.
‫ روان!
‫روان؟
‫منتظر کسی هستی؟
‫ بدون من شروع کن.
‫ باشه. شرشو کم کن.
‫ببین، این برای من هم یه کابوسه، باشه؟
‫ولی هر کاری که لازم باشه ‫تا جو جو و دافنه رو برگردونم.
‫فقط...
‫روان؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫ صدای در زدن رو نشنیدم.
‫در نزدم.
‫درِ... درِ یهو...
‫ آره، آره، آره، اینجوری میشه دیگه.
‫اوه.
‫متـــرجم: یــاسین ســمائی
‫راستی، یادم رفت بگم خونه خیلی داغونه؟
‫فکر میکردم داری برمیگردی نیویورک.
‫قرار نبود اینجوری بشه؟
‫خب، قرار بود.
‫ولی میشه... میشه یه چیزی بهت نشون بدم؟
‫هنوزم وقت مناسبی نیست.
‫واقعا بدتره.
‫خانوادم طبقه بالان.
‫این راجع به خانواده‌ته...
‫یعنی... جوریه.
‫ام...
‫راجع به خودته.
‫باشه.
‫ام...
‫بیا اینجا حرف بزنیم.
‫خب، چی شده؟
‫ام...
‫وقتی از هتل رفتی، ‫نگران بودم.
‫ام...
‫من، ام... دی‌ان‌ای تو رو آزمایش کردم.
‫ چطوری؟
‫ رژ لب روی لیوان قهوه.
‫ این غیرقانونی...
‫و غیر اخلاقیه.
‫ میدونم، میدونم. ‫فقط... فقط نگاه کن.
‫نگاه کن.
‫تو... تو چهار کروموزوم اضافه داری،
‫که هر کدوم کاملا متفاوته.
‫و اینا همون کروموزومای اضافی هستن
‫که تو نمونه خون بودن،
‫هرچند... هرچند اون خون تو نبود.
‫نه، اینطور نبود.
‫ازم خواستی که اون نمونه رو با دی ان ای پریمات مقایسه کنم.
‫ولی هیچوقت نگفتی که از چه حیوونی بود.
‫و خب، فکر کنم سوالی که...
‫میخوام بپرسم اینه که...
‫تو... تو چی هستی؟
‫اینجا بمون.
‫هی، دالی جین، ‫میشه معجون ژولین رو درست کنی؟
‫ ببخشید؟
‫ یه همکار ژنتیک‌دان اینجا دارم،
‫چند روز پیش، خون لشِر رو برای اون فرستادم.
‫چرا این کارو کردی؟
‫ دنبال جواب می‌گشتم.
‫ از طریق علم؟
‫آره.
‫و پیداشون کردم.
‫و حالا فقط... ‫واقعاً لازم دارم که
‫همه چیز رو فراموش کنه.
‫بله، چرا که نه.
‫آره، راست میگی
‫ ممنونم.
‫ قرار نیست این کارو بکنی.
‫ البته که میکنم.
‫یعنی، کار درست همینه.
‫ آره، از رازهای میفر به هر قیمتی محافظت کن.
‫داری یاد میگیری عزیزم.
‫ دالی جین میگه که تو دوست داری قمار کنی.
‫ بیشتر از نفس کشیدن دلم براش تنگ شده.
‫ اوه، عالي.
‫چون یه شرطی باهات دارم.
‫اگه من پاکش کنم،
‫تو منو از این گرامافون آزاد می‌کنی.
‫و اگه نه، اینجا پیش تو می‌مونم.
‫ و من از این شرط چی می‌تونم به دست بیارم؟
‫هوی!
‫می‌دونم ویسکی رو چطوری دوست داری.
‫ روان، معذرت می‌خوام.
‫غیر اخلاقی بود، ‫و حریم خصوصیت رو نقض کردم.
‫بعدشم اومدم اینجا ‫و با غرور طلب توضیح خواستم
‫انگار حق من بود.
‫اشکال نداره.
‫ اینم.
‫اینا... این تنها کپی هست.
‫و همه رو پاک می‌کنم، ‫قسم می‌خورم.
‫ فقط تمومش کن.
‫بس کن.
‫اون چرخش اورژانس سال سوممون رو یادته؟
‫ساعت دوازده شب می‌شد،
‫ما دوتا سر یه شیفت می‌رفتیم سر کار.
‫قبل از اینکه به چارتا نگاه کنیم،
‫تو یه بیمار رو روی برانکارد نشون می‌دادی،
‫من یه نگاه از بالا تا پایین بهش می‌انداختم و می‌گفتم
‫دیورتیکولیت ‫یا تنگی شریان کلیوی
‫یا لخته خون تو ریه.
‫همیشه درست می‌گفتی.
‫ و همیشه حسابشو می‌دادی...
‫بیست دلار.
‫اون موقع، می‌دونی، من...
‫فکر می‌کردم فقط یه...
‫پیش‌بینیِ شهودی بود.
‫دیگه چی می‌تونست باشه؟
‫می‌تونم درون آدم‌ها رو ببینم.
‫من قدرت ‫بینایی بیولوژیکی دارم.
‫ داری چی می‌گی...
‫لارک...
‫من یه جادوگرام.
‫درسته.
‫واقعاً هستم.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫دیوونه شدی!
‫هی! الو؟
‫یه طناب بهم بنداز.
‫منو از اینجا بیرون ببر.
‫حتی اگه می‌تونستی بهش دست بزنی، چه فایده‌ای داشت؟
‫ دارم سعی می‌کنم حواسشو از اون پرت کنم.
‫فکر نمی‌کنم این امکان‌پذیر باشه.
‫ميخواي همه چيزو از خودت بهش بگي،
‫از اينکه واقعا کي هستي.
‫عاشقش هستي.
‫ شکستگی مویی در ترقوه.
‫ توي يه بازي هاکي نوجوانان، محکم پرت شدم روي تابلو
‫ آه... ساعد چپ.
‫اون بالا چيه؟
‫ يادگاري از يه راننده حواس پرت توي ريو.
‫باشه، آره، قانع شدم.
‫واو
‫ باید بهت ثابت کنم.
‫و من از خودنمایی خوشم میاد.
‫ببینیم.
‫میدونم چیو دنبال میکنی،
‫و پایین‌تر از اونه.
‫ دیسک پاره شده در "L3".
‫باورنکردنی!
‫حالت خوبه؟
‫ آره، عجیبه.
‫معمولا اینجوری خسته نمیشم...
‫فقط وقتی از قدرت اون استفاده میکنم.
‫ قدرت کی؟
‫ حیف شد.
‫این لارکِ تو خیلی جذابه.
‫ آدم خوبیه.
‫ حداقل تو بغلش میمیری.
‫این یه پایان رمانتیک میشه.
‫مـارا در تلگرام دنــبال کنیـد ‫https://t.me/periunsub
‫خیلی راجع به عشق حرف می‌زنی.
‫خب، واسه تو چه شکلیه؟
‫کاملا خودت رو وقف می‌کنی؟
‫یا یه بخشی از خودت رو نگه می‌داری؟
‫داری سعی می‌کنی به احساساتم اپیل کنی،
‫امیدوارى که به حس نوستالژیم تسلیم بشم،
‫آزادت کنم و کوچولوی خودت رو از این غمِ قریب الوقوع نجات بدم؟
‫اگه اینطوره، فایده‌ای نداره.
‫ آخه شما و آلبریخت عاشق هم بودید؟
‫ هیچوقت نمی‌فهمی ‫چیه اون حس
‫فراموش کردن کامل خودت.
‫پس آلبریخت بود که بردت دونِلیت
‫برای یه مسافرت عاشقانه؟
‫ دونِلیت که یه روستای توریستی خوشگل و قشنگ نیست.
‫دونِلیت یه قلعه‌ی قدیمی و محکم
‫با یه کاخ ساخته شده روی زمینی ‫که ارواح بت‌پرستان روش برکت دادن، هست.
‫هیچ عاشقی منو اونجا نبرد.
‫پس کی بردت؟
‫ پدربزرگِ مادربزرگت.
‫خب، شد.
‫مارگریت.
‫ یه دانشجوی جادوی قدیمی بود.
‫رامادرم طالع بینی، رون، آونگ رو بهم یاد داد،
‫و اینکه چطوری از چرخه سیارات انرژی جذب کنم.
‫بهم یاد داد چطوری، ‫سر قربانگاه الهی،
‫خدایان اصلی رو ستایش کنم.
‫ تالْتُوس‌ها؟
‫درسته؟
‫ آره.
‫ پس این تو بودی که ‫صفحه‌های مربوط به
‫تالْتوس‌ها رو ‫از دفترچه‌ی مارگریت ‫کندي بیرون
‫چون نمی‌خواستی کسی ‫بدونه اون چی میدونه،
‫البته به جز ‫آلبرشت.
‫ خیلی باهوشی.
‫ولی هوش بدون ‫عقیده هیچ ارزشی نداره.
‫اصلاً نمی‌تونستی ‫مارگریت رو تحت تاثیر قرار بدی.
‫حالا داری بهم توهین می‌کنی.
‫ مارگریت منو انتخاب کرد.
‫ واسه چی؟
‫ اون تورو انتخاب نمیکرد!
‫نمیدونم.
‫فکر نمیکنم ‫باید اینجوری باشه.
‫ علائم آنفولانزا میتونه ‫یه عارضه جانبی باشه،
‫همچنین تعریق بیش از حد.
‫آره، آره، آره.
‫ولی... ولی قلبم نباید ‫اینقدر تند بزنه!
‫خدایا!
‫اگه جاودانه نبودی، نگران میشدم.
‫حالا بشین.
‫آره، ولی هنوز هیچی یادم نمیاد.
‫ آره یادت میاد، باشه؟
‫حس میکنم ذهنت داره رها میشه.
‫بشین.
‫باید بفهمیم دانلایت کجاست.
‫چشماتو ببند.
‫یه کلمه میگم.
‫و میخوام اولین چیزی که به ذهنت میرسه رو بگی.
‫هر چی به ذهنت میرسه، باشه؟
‫ باشه.
‫اسکاتلند.
‫کفش.
‫ کفش؟
‫آره، میبینمشون...
‫یه بند بلند،
‫قهوه ای سوخته.
‫چند سالته بودی؟
‫ ۱۰، ۱۱.
‫واسشون چی کار میکردی؟
‫ واسه سفرم با بابام به...
‫به دانلایت.
‫ همون جاست.
‫یه کلیسا یادت میاد؟
‫شاید یه اداره پست ‫یا مثلاً یه میخانه؟
‫ نه.
‫تنها چیزی که یادم میاد ‫کفش‌ها هستن.
‫پس فقط کفش‌ها رو تصور کن.
‫خب، شما تو کدوم فرودگاه بودین؟
‫یادتون میاد؟
‫ نه.
‫باشه، بعدش کجا کفش‌ها رو دیدین؟
‫ تو یه... یه جاده.
‫کثیف شدن.
‫با علف پاکشون کردم.
‫ چی؟
‫تو گاو‌خونه‌ام...
‫گاوخونه‌ی خیس و گرم.
‫چرا باید از این موضوع خوشحال باشی؟
‫ و اون‌ورتر، یه دختره.
‫یه چیزی دستشه.
‫یه بره است.
‫پس دستمو دراز کردم.
‫لمسش کردم.
‫به من لبخند زد.
‫اووووف...
‫چی شده؟ چه مرگته؟
‫اون پسر کیه؟
‫چرا از این پسر اینقدر می‌ترسم؟
‫ پس این موجود، ‫پسرت، لشِر،
‫قدرت‌های اونو داری... ‫آره، قدرت‌هاشو دارم.
‫و به خاطر اون می‌تونم شفا بدم.
‫مثلاً تو بیمارستان میفر، یه دختر بود،
‫تونستی کوچیکش کنی؟
‫آره. نابودش کردم.
‫یعنی، رفته کاملا رفته،
‫بدون هیچ جراحی.
‫ولی قدرتم به اون بنده،
‫پس فقط وقتی میتونم ازش استفاده کنم که نزدیک باشه.
‫چقدر ازش فاصله داریم؟
‫شاید اسکاتلند؟
‫یعنی، واقعا مطمئن نیستیم.
‫وقتی پیداش کنم، ‫بعد میتونم دافنه رو آزاد کنم.
‫و... و... خب...
‫و خواهرم.
‫خب، خواهرم.
‫جو جو.
‫اسم خواهرم جو جوئه.
‫واقعاً خوشحالم که اینجایی.
‫اون تو، من نیستم، نه؟
‫ همونطور که گفتم، ‫بخشی از خودته.
‫کدوم بخش؟
‫ یه سوال ازت می‌پرسم.
‫این همه چیز ‫باعث عصبانیتت میشه؟
‫ نه.
‫نه، عصبانی نیستم.
‫هیچ احساسی ندارم.
‫من فقط عقل و منطقم،
‫و اون یه مشت احساسات درهم و برهمِ.
‫عقل و دل.
‫جالبه که چطور آدما از هم ‫جدا میشن
‫روی گسل‌های قدیمی و فرسوده.
‫ کاش راهی بود که بتونم کمکت کنم.
‫راستش، یه کم دیگه از خونش داری؟
‫نه. چرا؟
‫ یه کم مو، ناخن، یا مثلاً یه چسب زخم کهنه؟
‫مگه نمیفهمه؟
‫میخواد یه محلول غلیظ درست کنه.
‫چی... چیه اون؟
‫ میتونه از خون لشِر،
‫و می‌تونه سلول‌ها رو تکثیر کنه.
‫ خب، این که خیلی جالبه.
‫ عالیه!
‫شاید به من انرژی کافی بده
‫تا جو جو و دافنه رو نجات بدم.
‫پس واقعا فکر می‌کنی این روش
‫اگه نزدیکش باشه جواب می‌ده؟
‫ می‌تونیم امتحان کنیم.
‫اول یه چیزایی لازم دارم.
‫ بریم ببینیم.
‫ واو.
‫ آره.
‫آها، اوکی.
‫خب، این... این با چیزی که از روان فیلدینگ می‌شناسم، جور درمیاد.
‫ آره، مال مادربزرگم بود.
‫و اینا، اینا مال اون بودن.
‫چند سالشونه؟
‫ هفته‌ی پیش.
‫ چطوری میریم بیمارستان میفر؟
‫پیاده، با ماشین، تراموا؟
‫ چرا باید اونجا بریم؟
‫ باید دندون رو بشکونم، ‫خمیر دندون رو بیرون بکشم،
‫عاج دندون رو.
‫آخ!
‫ اون هیچوقت نمیذاره از اینجا برم بیرون.
‫داره درست فکر نمیکنه.
‫ نه، داره درست فکر نمیکنه.
‫ داری باهام مثل دشمن رفتار میکنی.
‫ولی باید متحد باشیم.
‫می‌دونم که برات مهمه چه اتفاقی برای خانواده می‌افته.
‫راست میگی.
‫فقط خانواده برام مهمه.
‫پس ولم کن.
‫ خب، شد.
‫ممنونم.
‫آخ! آخ!
‫لعنتی!
‫لعنتی! آخ.
‫ اینو بگیر، استفاده کن.
‫وای خدا!
‫بدجوریه؟
‫ باید بخیه بشه.
‫آخ.
‫- اوه، لعنتی! ‫- هوم.
‫یا شاید نه.
‫اگه این محلول جواب بده،
‫نباید بتونی منو خوب کنی؟
‫ آره.
‫آره.
‫ ذهنت از این پسر دست برنمیداره.
‫اون کیه؟ ‫- باید دست از این کار برداریم.
‫ نه!
‫هیچی نداریم.
‫اسکاتلند و کفش داریم.
‫و جو جو و دافنه گیر افتادن.
‫تو یه خونه‌ای که قراره خراب بشه.
‫پس لازم دارم خودت رو جمع و جور کنی، باشه؟
‫نمیدونم.
‫ فرودگاه. ‫اون فرودگاهه؟
‫فرودگاه، کورتلند!
‫خب، آره، من... ‫پارکینگ رو می‌بینم.
‫و دو تا زن تو یه جیپ هستن.
‫دارن بابامو می‌بوسن.
‫به من میگه که عقب بشینم با...
‫با ایان.
‫اسم پسر ایانه.
‫ باشه ایان.
‫بعدش کجا میبینیش؟
‫یه تخته سنگ هست، ‫شکل میزِ.
‫هر جا نگاه میکنی گوسفنده.
‫چطوره یه شرط بندی کوچیک کنیم؟
‫اســپانــسر ایـن تــرجــمــه ‫@MatnAiBot ‫با ایـن بـات میـتونـین تصــاویــر مــختـلـفی خــلـق کـنیـد
‫کی گوسفندها رو کشت؟
‫چرا خجالت می‌کشی؟
‫تو یه بچه‌ی شهری بودی که نمی‌تونستی گوسفند بکشی.
‫اما ایان اونجا متوقف نشد.
‫اون فقط یه بچه بود.
‫ نه برای ایان.
‫اون می‌خواست برنده بشه.
‫و پدرم شرط بسته بود که کدوممون
‫می‌تونیم خدایان قدیمی رو بیشتر راضی کنیم، من یا برادرم.
‫ایان برادرته.
‫ ایان برادر منه.
‫آره، برادرم.
‫نمیذاری برم چون برات مهم نیست
‫اون خانواده تو نیواورلئان
‫چون تو یه خانواده تو اسکاتلند داری،
‫و اونجا جاییه که ‫لشر داره میره.
‫ ایان عاشقت میشد.
‫خیلی بده که هیچوقت نمیتونی باهاش آشنا بشی.
‫باشه، زخمتو نشونم بده.
‫اَه، لعنتی!
‫وای خدا!
‫خب، بریم.
‫باید جواب بده، نه؟
‫سلول‌های تو دارن به سلول‌های اون جواب میدن؟
‫اَه، لعنتی!
‫کافیه نیست.
‫کارساز نیست.
‫ببخشید.
‫نمیتونم این کارو بکنم.
‫اینجا.
‫یه جعبه خیاطی تو طبقه بالا هست.
‫فکر میکردم از در فرار کنه یا فکر کنه دیوونه شدم،
‫ولی هیچ کدوم رو نکرد.
‫چقدر به این مرد گفتی؟
‫ چیزی که نتونه پاکش کنه.
‫و ارزشش رو داشت، چون حالا میدونم
‫بار بعدی که ببینمش چه حسی نسبت به من داره.
‫عزیزم، این معجون...
‫فقط امروز رو فراموش نمیکنه.
‫قراره هر لحظه ای رو که
‫با هم بودید، فراموش کنه.
‫یادت نمیاد.
‫برای خانواده، این کار درسته.
‫از اون جوهر آبي استفاده کن
‫و اسمت رو ‫روی اون تیکه کاغذ بنویس.
‫ هنوز کامل نیستی.
‫به من نیاز داری.
‫مگه حسش نمیکنی؟
‫ پس تا حالا به اسکاتلند رفتی؟
‫اسکاتلند؟
‫نه، نرفتم.
‫روزای مرخصیمو بهم بدهکارین.
‫میتونم پرواز کنم و کمکت کنم لشرو پیدا کنی.
‫درسته.
‫- حالت خوبه؟
‫ آره.
‫واقعاً، واقعاً نمی‌خوام بهت آسیب بزنم.
‫قبلنا که اینجوری نبودی.
‫چه بوی خوبی میده!
‫ آره، دم کرده ی عمه‌مه.
‫یعنی... همه ی خانواده‌تون جادوگرن؟
‫وای! اوه!
‫این چه غلطی بود؟
‫ هیچی.
‫روان، چی... چی شده؟
‫ باید بری.
‫خانوادم قراره...
‫ راون!
‫امم، هی.
‫باید همین الان باهات حرف بزنیم.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫- خدای من! ‫- اوه.
‫ هوی!
‫- چت شده؟ ‫- یا خدا!
‫ نمی‌دونم.
‫سخته یه کلمه پیدا کنی که یه جمله بسازی؟
‫ من... من...
‫من...
‫ هوشت داره از بین میره.
‫دیگه زیاد طول نمیکشه.
‫ بعدش چی؟
‫ درد نداره.
‫فقط دیگه وجود نخواهی داشت.
‫نمی‌دونم!
‫حالم خوب نیست.
‫انگار فرق کردم؟
‫آره، آره، از همون لحظه که اومدی تو.
‫ هوی، از وقتی از اون گرامافون دراومدی، خیلی باهام صمیمی بودی.
‫دلم برات تنگ میشه.
‫از بودن باهات خیلی بیشتر از اون چیزی که فکرشو میکردم لذت بردم.
‫خیلی بیشتر از اون چیزی که انتظار داشتم.
‫این کمکت می‌کنه.
‫یه دستور پخت قدیمی خانوادگیه.
‫باید بهش کمک کنم.
‫باهات نمیام یه چیزی بخوریم.
‫خب، همتون گفتین که...
‫اون اونجا یه کاری باهام میکنه.
‫اگه کرده باشه چی؟
‫ البته که یه کاری باهات کرده،
‫چون این کارشه.
‫یه تیکه از وجودتو میدزده.
‫ یه قسمتی از وجودم کمه،
‫انگار یه چیزی کم دارم، حس خوبی ندارم.
‫ ساعت شنی... ‫هر چی که شده،
‫باید همین الان جلوشو بگیری.
‫ باید خودم رو برگردونم.
‫باید خودم طناب نجات خودم باشم.
‫خواهر شیرین، ‫زمین مرده، بازگرد.
‫اون نوشیدنی رو میخورم.
‫دستور پخت خانوادگی.
‫باشه.
‫کیلبرید.
‫ سفر خوبی داشته باشی عزیزم.
‫ روان؟
‫ حالت خوبه؟
‫با ما به کیلبرید میای؟
‫ صبر کن، همین بود.
‫کیل‌براید.
‫گفتی انگار خونمون خودمونِ، ولی من...
‫هیچ حسی ندارم.
‫همم.
‫خب، یه کم وقت بده.
‫یه زمانی خونه‌ی تو بود.
‫شاید کم‌کم یادت بیاد.
‫این باید میزبانمون باشه.
‫ایان، پیرمرد.
‫ اشلر.
‫همیشه میدونستم ‫این روز میرسه.
‫ولی نمیتونم بگم ‫چقدر دیدنش با شکوهه
‫که ببینمش، که تو رو جلوی خودم ببینم.
‫چی صدام کردی؟
‫اشلر.
‫خوش اومدی به خونه!
‫اجازه هست؟
‫از اون چیزی که فکر میکردم قد بلندتره.
‫چرا منو اینجا آوردین؟
‫ تا ازت مراقبت کنیم.
‫تا قدرتو بدونیم.
‫هر چی لازم داری رو داری.
‫لباسایی که برات آوردیم رو میبینم، اندازه‌تونه.
‫راحتین؟
‫چیزی خوردین؟
‫خواهش می‌کنم، بخورید.
‫هر چی لازم داشتی، فقط به پسرای من که بیرونن بگو.
‫آلبریخت، ‫یه چیزی می‌خواستم بگم، آقا.
‫ نه. نه، نرو.
‫نگران نباش. ‫هر چی لازم داری، بخواه.
‫همه اینجا برای خدمت به شما هستند.
‫باید اعتمادش رو جلب کنی.
‫تا زمانی که بهت اعتماد پیدا نکنه، کنترلش خیلی سخته.
‫خب، تا مراسم چقدر مونده؟
‫ اینجاست. ‫بریم ببینیمشون.
‫به خونه خوش اومدی. ‫من عموت، ایان هستم.
‫نميفهمم چرا اينجام.
‫تو سنت اشلر هستی. ‫اون که دوباره برمیگرده.
‫- باید همین الان بریم. ‫- چی؟
‫این یه تله‌ست.
‫سلام سیپرین. ‫خوش اومدی به آمستردام.
‫واقعاً نمیخوام منو تنها بذاری.
‫اون ما رو از شیطان در امان نگه میداره.
‫به ما بپیوند!
‫تو این اتاق، باید از من اجازه بگیری ‫که گرامافون رو ترک کنی وگرنه ممکنه ‫چیزی رو جا بذاری.
‫چی میگی؟
‫تو قسمت پنجم، می‌دونستیم که می‌خوایم از اون
‫گرامافون ژولین ‫تو داستان استفاده کنیم.
‫می‌دونستیم که می‌خوایم روان ‫آخرش تو گرامافون گیر کنه،
‫جوری که ژولین و خانواده رو
‫و خطری که لشِر داره، بفهمه.
‫اون قسمت خیلی باحال بود،
‫و طرز فیلمبرداریش با اون خونه‌ی عروسکی
‫و رفتن به اون دنیا خیلی جالب بود.
‫و کار کردن با تد لاوین ‫باورنکردنی بود.
‫ این منم؟
‫نصف تو. ‫ولی کدوم نصفش؟
‫تد لوین یه بازیگر و آدم فوق‌العاده‌ایه.
‫کسی جز اون رو نمی‌خواستیم نقش جولین رو بازی کنه.
‫به دست آوردنش خیلی هیجان‌انگیز بود،
‫و صحبت کردن راجع به شخصیت باهاش هم خیلی هیجان‌انگیز بود.
‫درسته که اینطوره؟
‫واقعا حافظه‌ی کورتلند رو پاک کردی؟
‫اون به یه شکلی فوق‌العاده تو جزئیات زندگی می‌کنه.
‫این واقعا همون حرفیه که می‌خوای قبل از مرگ بزنی؟
‫وارد شدن به ‫این دنیای دیگه
‫با این شخصیت جدید
‫و وقت گذروندن ‫برای حسابی غرق شدن تو جادوی
‫یه همچین نمایشیه
‫واقعاً خیلی حال داد.
‫هی، من هنوز اینجام!
‫- موسیقی رو خاموش کن. ‫- همین الان؟
‫آره.
‫یه تیکه کاغذ.
‫چطوری اینقدر آسیب زد؟
‫همه‌چیز خیلی جدی شده.
‫یه عده آدم تو یه بعد عجیب و غریب تو خونه گیر افتادن.
‫خونه داره خراب می‌شه. لاشر رو هم پیدا نمی‌کنیم.
‫راون داره از وسط نصف می‌شه.
‫یه معمای بزرگِ و داریم سعی می‌کنیم نجاتش بدیم.
‫خب؟
‫تو قسمت پنجم، الکس دو تا نقش بازی می‌کنه.
‫اون نقش راونِ ذهن و راونِ قلب رو بازی می‌کنه.
‫اینجوری‌ـه که اون نصف شده.
‫و بنابراین تو خونه ما این راون رو داریم
‫یه آدم خنگ و بامزه،
‫ولی واقعا نمیتونه یه مسئله‌ی پیچیده رو حل کنه.
‫پیر و گیج بود،
‫مثل یه گربه خونگی جلوی شومینه چرت میزد.
‫و روان توی پاب، تو وینیل‌ پلیر ژولین،
‫کاملا از دستش عصبانیه.
‫یعنی چجوری قراره منو از اینجا بیرون بکشه؟
‫اون باید این مشکل رو حل کنه،
‫ولی مغزش کار نمیکنه.
‫خودت نیستی. به حسّات اعتماد کن.
‫مي‌تونی منو از اينجا بيرون بکشی.
‫همون ورژن رو بازي مي‌کرديم،
‫اما دو طرف جدا از هم ‫يه نفر،
‫سر و دل،
‫کلی حرفای جالب ‫با هم زديم
‫درباره اينکه چه شکلی بود.
‫اون پازل ‫خونه‌ی عروسکي
‫خیلی عجیب و غریب بود.
‫واقعاً يادم نيست ‫کي بود که اين ايده رو
‫تو اتاق نویسندگان انداخت، ‫اما یکی گفت،
‫"چطوره جولین یه ماکت از خونه رو دربیاره
‫و بتونه همه چی رو که تو اون خونه اتفاق میفته ببینه؟"
‫ پس این یه کپی از خونه‌ی ما تو خیابون فرست هست.
‫ساعت‌های کاری خیلی زیادی صرف ساختنش شده.
‫باورنکردنیه که تونستن به این نتیجه برسن.
‫ اونا این دنیاهای باورنکردنی رو می‌سازن،
‫و خیلی سریع این کارو انجام میدن.
‫هر بار که وارد یه صحنه می‌شم، ‫انگار دارم می‌گم: "وای، این دیوونگیه!"
‫خیلی با استعدادن.
‫- کات. ‫- کات، کات.
‫به نظرم هيچ کدوممون
‫نميدونستيم
‫از خدمه چه درخواستي داريم.
‫تو هر کدوم از اين اتاقا،
‫يه پرده سبز قرار ميديم،
‫و افکت هاي ويژه توي مرحله پس از توليد
‫ميان و تصاويري رو که تو استوديوي خودمون گرفتيم
‫تو اين فضاهاي کوچيک کوچيک قرار ميدن.
‫ايده آل اينه که شما ‫بازيگران اندازه واقعي رو
‫در حال نگاه کردن به خونه عروسکي فيلم برداري کنيد.
‫که باید تو یه دکور اندازه واقعی بازسازی کنی،
‫و اونجایی که تو کامپوزیتینگ ازدواج میکنه.
‫کاملا واقعی به نظر میرسه.
‫حالا میتونی ذهنمو بخونی؟
‫- ها؟ ‫- فکر میکنی این عجیبه؟
‫پس یعنی هر صحنه ای تو خونه
‫که قرار بود تو خونه عروسکی اتفاق بیفته
‫باید به عنوان یه صحنه با مستر
‫و همه ی نماها فیلمبرداری میشد.
‫ما همچنین مجبور بودیم دیوار اتاق رو بکشیم
‫از هر زاویه ای که قرار بود تو خونه عروسکی نگاه کنن، فیلمبرداری کنن
‫تو خونه عروسکی
‫واقعا سخت کار کردن ‫که همه چی عالی از آب در بیاد
‫ یکی از اون جاهاییه که هر بخشش
‫تمام تلاشش رو کرد ‫و همه چی رو درست و حسابی انجام داد.
‫روان.
‫روان؟
‫بن فلدمن رو خیلی دوست دارم. ‫دوست دارم باهاش کار کنم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫رابطه کاری و دوستانه ی خیلی خوبی با هم داریم.
‫فقط نگاه کن، نگاه کن.
‫تو، اِ... ‫چهار کروموزوم اضافه داری.
‫اون می‌خواد لارک به یه دلیلی اونجا باشه.
‫اون به علم و دانشی که اون داره نیاز داره.
‫از لحاظ احساسی به اون نیاز داره.
‫و روان، با اون شخصیت عادیش، هیچوقت ازش همچین درخواستی نمیکنه
‫یا نمیتونه بهش بگه که واقعا کیه
‫و اونو تو راز خودش شریک کنه.
‫فقط روانِ باطن میتونه این کارو بکنه.
‫من یه جادوگرام.
‫راست میگم، واقعا همینطوره.
‫داری چیکار می‌کنی؟ ‫دیوونه شدی.
‫پس یه جورهایی، ‫اون به قلبش بدهکاره
‫تا آخر قسمت.
‫تو عاشقشی.
‫متــرجم: یــاسین ســمائی ‫مـارا در تلگرام دنــبال کنیـد ‫https://t.me/periunsub
‫فکر می‌کنم ‫پایان قسمت
‫قراره حس یه ‫اوج گیری واقعی رو بده.
‫همه چیزهایی رو به درک روان اضافه می‌کنن
‫که اون خودش نیست.
‫به نظر می‌رسه که ‫من فرق کردم؟
‫آره. آره، از همون لحظه که اومدم تو.
‫خیلی باحاله یه صحنه رو با یه گروه اینجوری انجام بدی،
‫مخصوصا یه صحنه‌ای مثل این که انقدر شلوغه
‫و کلی لایه‌های مختلف داره.
‫و یه جورایی مثل یه نمایشه.
‫یه چند بار انجامش میدی و حس می‌کنی داری تو یه نمایش بازی می‌کنی.
‫ما از یه جای خیلی متفاوت شروع کردیم نسبت به جایی که تمومش کردیم.
‫البته اون یه کاری باهات کرد چون این کارشِ.
‫ دقیقا مثل اینه که باید چند بار اجراش کنی
‫تا کم کم بفهمی داری چی کار می‌کنی،
‫و همه یه جور...
‫با هم یکی میشن،
‫بعدش یه چیزی پیدا می‌کنی.
‫ساعت شنی.
‫هرچی که شده، باید همین الان جلوشو بگیری.
‫یه جورایی حس "جادوی اُز" رو میده
‫که همه آدمایی که
‫تو این سفر همراهیش کردن
‫یه تیکه از چیزی رو که برای بیرون اومدن نیاز داره بهش میدن.
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم 20 سال بعد،
‫این تیکه اطلاعات کوچیک و به ظاهر ‫بیخود...
‫...اینقدر به درد بخور بشه.
‫هنوزم یه چیزایی از اون لاتین‌ها ‫تو مغزم مونده.