‌ ‌- درش پیچی نیست، ای خنگ. ‌ ‌- من ‌ ‌- در تو رو باز می‌کنم!
‌ ‌- هی… ‌ ‌- هیس!
بچه‌ها؟ اینجا چیکار می‌کنید؟
این یه مجسمه‌ست؟
وای! آره. اوم، این از کجا اومده؟
یه لحظه صبر کن. شما منو با یه مجسمه عوض کردید؟
نه. ما بدون تو یه سرقت رفتیم.
کمتر زننده است، ولی بازم بی‌ادبی.
آخه بعد از آخرین سرقتمون خیلی طول کشید تا جای پارک پیدا کنی،
برای همین تصمیم گرفتیم یه سرقت دیگه بریم.
چون مخفیگاه داغونمون پارکینگ نداره.
ساعت‌ها گذشته و هنوز یه جا پیدا نکردم!
اونجا نیست، درست همونجا؟
اوه، بیخیال!
چرا یه مخفیگاه با این همه پله انتخاب کردیم؟
مجبور نیستی ازشون بالا بری.
‌ ‌- اسمش همدلیه. ‌- ‌ ‌- تا حالا نشنیدم.
اون بیرون چه خبره؟
سلام همسایه. فقط یه کم تمرین آواز دسته‌جمعی.
وای! به نظر میاد بهش نیاز دارید.
‌ ‌- یه جای خوب براش پیدا ‌ ‌- کن، شارک. ‌ ‌- اوم…
کجا؟
خنده‌داره یا ناراحت‌کننده
که سخت‌ترین بخش سرقتمون اینه که غنائم رو کجا جا بدیم؟
خوبه. اینا همش؟
این اعتبار جناییه. برای همینه که دزدی می‌کنیم.
بالاخره پارک کردم.
فین برو!
نه!
غنائم ما پیرانا رو کشت!
هی! مواظب باش! اون چیز خطرناکه.
باورم نمیشه دارم اینو میگم،
ولی تا حالا فکر کردی زیادی دزدیدیم؟
«زیادی دزدیدیم.»
چه حرف خوبی زدی، اسنیک. به هیچ وجه الان متوقف نمیشیم.
ما تازه رتبه سوم لیست بدترینِ بدترین‌ها رو گرفتیم،
و شماره چهار داره جون میده که ما رو بندازه پایین.
هو، شماره چهار!
ما به یه چیز بزرگ نیاز داریم تا جایگاهمون رو محکم کنیم
و به رده‌ی آدم بزرگا برسیم،
مثل پنجه‌ی سرخ یا…
مرشد من؟ این از کی اینجاست؟
من یه سرقت عالی پیدا کردم تا ما رو به بدنامی برسونه.
و من پیرانا رو پیدا کردم.
من نور سفید رو دیدم!
همه گوش کنید.
این وصیت‌نامه مرشد مرحومم، دی.بی. کوگار، هست،
که «بزرگترین دستاوردش» رو به من واگذار می‌کنه.
می‌دونستم بعد از اینکه ناپدید شد منو فراموش نکرده.
یه جورایی منو معلق گذاشت.
نه خداحافظی، نه درس پایانی،
نه لحظه‌ای که شاگرد از استاد پیشی بگیره.
ولی این همونه. اوم، یه چالش نهایی برای شاگرد ممتاز.
هوم.
یه در بازکن گاراژ؟
تو یه گاراژ به ارث بردی؟
اوه، دعاهام مستجاب شد!
یه نقشه هولوگرافیک؟
مرشدت حسابی کاردرست بوده.
و فقط یه چیز می‌تونه بهش ختم بشه.
تیفانی فلافیت سینیور داره از صحنه یه جرم غیرقابل تصور گزارش زنده میده.
جنایتکار بزرگ، دی.بی. کوگار
به تازگی مادر همه‌ی شمش‌های طلا رو دزدیده،
به ارزش ۵۰ میلیارد دلار.
درسته، میلیاردها دلار شمش.
یه سرقت که اونقدر بزرگ بوده که کانال ۶ یه مقیاس کاملاً جدید ساخته.
معرفی می‌کنیم: لیست بدترینِ بدترین‌ها.
همه برای این که نشون بدیم دی.بی. کوگار اینجا بوده،
ولی الان اینجاست.
به نظرم این بزرگترین دستاورد برای یه جنایتکاره.
که مثل یه تقدیرنامه به نظر میاد، ولی در واقع یه محکومیت قاطعه.
در خبرهای دیگه، یه آلبوم جدید از کیدز تو من امروز منتشر میشه.
اوه، یه آلبوم جدید از کیدز تو من داره میاد؟
من عاشق «ریتم و سم» هستم.
همه عاشق «ریتم و سم» هستن. ولی باید تمرکز کنیم.
از اون موقع ده‌ها جنایتکار و پلیس سعی کردن شمش‌ها رو پیدا کنن و شکست خوردن.
اگه ما به دستش بیاریم، مثل اینه که…
غارت آتلانتیس؟ دزدیدن اکسکالیبور از اون سنگ.
کلاهبرداری از الدورادو.
دقیقاً.
خب، اینجا نوشته که ارثیه
در محل علامت صندوق گنج روی نقشه قرار داره،
پشت یه قفل صفحه کلید با یه کد پنج رقمی.
هر کدوم از این نقطه‌ها محل یه آیتمیه که باید بدزدیم
تا هر کدوم از رقم‌های اون کد رو آشکار کنیم.
وای! خیلی پیچیده‌ست.
فکر کنم دی.بی. می‌خواسته این کار شمش‌ها برای ما هم به همون سختی باشه که برای خودش بود.
عالیه. ما عاشق چالشیم.
ببخشید. لحنم کنایه‌آمیز به نظر اومد، ولی واقعاً منظوری نداشتم.
‌ ‌- درسته، ما عاشقشونیم. ‌- ‌ ‌- وبز داره حقیقت رو میگه.
من نمی‌ترسم.
خوبه، چون ما فقط یه بار فرصت داریم تا کد رو تا نیمه‌شب امشب وارد کنیم
وگرنه طلا خودبه‌خود نابود میشه؟
چی؟ چرا مرشدت باید یه همچین مهلت تنگی تعیین کنه؟
اون تعیین نکرده. وصیت‌نامه در واقع چند ماه پیش رسیده.
فکر کنم تو شلوغی مخفیگاه گم شده،
و الان وقت زیادی نمونده.
می‌دونید که این یعنی پنج سرقت تو یه شب؟
رکورد تاریخ چهار تاست.
و اونم توسط پنجه‌ی سرخ ثبت شده.
باید یه افسانه رو شکست بدیم تا این کارو تموم کنیم.
عاشقشم!
بازم میگم، ما چالش دوست داریم.
‌ ‌- دارم مورمور میشم. ‌ ‌- بزن بریم!
اگه بتونیم این کارو انجام بدیم،
بالاخره دار و دسته‌ی بدها وارد لیگ بزرگ میشن.
اسممون تو تاریخ ثبت میشه. دزدی‌تاریخ! از دستش دادم!
کپی کردن نقشه رو گوشیمون.
آماده شید برای یه ماراتن سرقت.
باشکوهه.
بهشت سرقت رو لمس کردی.
اوه! تو میکل آنژ نقشه‌کشی هستی.
میکل‌نقشه‌آنژ.
وای. ما قطعاً پول پیشمون رو پس نمی‌گیریم.
اولین آیتم یه جایی تو موزه است.
تنها فرصتمون برای انجامش زمان تعویض شیفت نگهباناست،
که اتفاقاً درست همین الانه.
همونجا وایسا!
چه خبره؟
من زودتر رسیدم برای تعویض شیفتمون
و این آدمای مشکوک رو دیدم که دارن پرسه میزنن.
نیازی نیست خبر بدی. خودم حواسم هست.
‌ ‌- چرا زودتر ‌ ‌- نمیری؟ ‌ ‌- اوه.
خیلی لطف داری… «نه شارک.»
این اسم خیلی خوبیه.
شاید برای بچه‌ی اولم بدزدمش.
خب، این حرف عجیبیه.
وقتی نگهبان رفت، وبز سیستم امنیتی رو غیرفعال می‌کنه.
می‌تونی بری.
هدفمون پسر غمگینه؟
خب، یادتون باشه، مستقیم به نقاشی نگاه نکنید،
وگرنه…
خیلی دیره. نتونستم جلوی خودمو بگیرم.
اوه، لعنتی. حالا منم دارم نگاه می‌کنم. شماره کد کجاست؟
نمی‌تونم ببینم.
قیافه غمگینش چشمامو تار کرده.
بهتره فرار کنیم. وبز یه جوری حلش می‌کنه.
دی.بی. کوگار یه دزد افسانه‌ای بود.
اون شماره‌های کد رو مثل یه نوب تو دیدرس نمی‌ذاشت.
حدسم چیه؟
از یه فسفر برای پنهان کردنشون استفاده کرده.
درست زدم.
آره! این یه شماره‌ست، عزیزم!
شماره اول رو گرفتیم. بقیه سرقت‌ها خیلی از هم دورن.
اگه یکی یکی بریم به موقع تموم نمی‌کنیم. از هم جدا میشیم.
وبز و شارک آیتم شماره دو رو برمی‌دارن،
اسنیک و من سه رو، و پیرانا چهار رو.
بعد تو محل آخرین آیتم همدیگه رو ملاقات می‌کنیم.
یادتون باشه، امشب دار و دسته‌ی بدها رو به عنوان جنایتکارای بزرگ تثبیت می‌کنه.
دی.بی. کوگار باور داشت که من، و شما هم به تبع اون، می‌تونیم این کارو انجام بدیم.
بیاین ثابت کنیم حق با اون بوده.
باید تو بهترین و تیزترین حالت خودمون باشیم،
پس اون غریزه‌های درنده‌خویی رو تا آخر زیاد کنید.
خونه مامانم؟ بازم؟
حسودیم شد! میشه لطفاً آیتم‌هامونو عوض کنیم؟
‌ ‌- آره! ‌ ‌- نه! به ‌ ‌- نقشه بچسبید.
‌ ‌- از تو و این خونه‌ی وحشت متنفرم. ‌ ‌- تو منو دوست داری.
اون ولنتاین ماکارونی رو دارم که ثابتش کنم.
می‌دونم دفعه قبلی که اینجا بودیم اوضاع سخت بود،
ولی الان می‌دونیم داریم چیکار می‌کنیم.
تو یه چشم به هم زدن میریم و برمی‌گردیم.
همونه، اونجا.
هوم. یه جورایی ازش خوشم میاد.
یه حس نوستالژیک و سرد از وحشت بهم میده.
‌ ‌- منطقیه. مامانته، درسته؟ ‌ ‌- چی؟ نه! از من دورش کن!
تو داری نگهش میداری!
و تو انداختیش. حالا دیگه هیچوقت شماره رو به دست نمیاریم.
مگه اینکه من بهتون بگم.
یه جورایی عجیبه که دی.بی. یه آیتم رو تو آرکید پنهان کرده.
فکر می‌کردم دزدیدن یه دستگاه چنگکی سرگرم‌کننده باشه،
ولی تقریباً پولم تموم شده و عصبانیم!
خب، اون خرس کد رو داره. یه سکه بندازید تو من.
امتحانش کن.
من از این خوشم نمیاد.
شبیه یه عنکبوته.
رفیق! وقتی بهمون فرصت‌های بی‌نهایت بده ازش خوشت میاد.
بندازش تو شکاف سکه.
این دستگاه چنگکی دستکاری شده. یه دزده!
منظورم اینه که ما هم هستیم، ولی حداقل در این مورد صادقیم.
چطور خراب نمیشه؟
فکر کنم بعد از اینکه ازشون دزدی کردیم امنیت رو بالا بردن.
یکی باید بره داخل تا خرس رو برداره.
من داوطلب میشم.
من واضحاً داشتم در مورد خودم حرف می‌زدم!
‌ ‌- چرا دوباره برگشتم به مخفیگاه؟ ‌ ‌- چرا رفتی؟
اونجا وسیله‌ته. در این مورد صحبت کردیم.
چیزی یادم نمیاد. ولی یه نگاهی میندازم.
حتماً وبز امنیت بیشتری برقرار کرده.
چطوری برم تو؟
مزاحم.
این چه صدایی بود؟
بهتره یه نگاهی بندازم.
نه! اِ…
فقط دوباره ماییم، با تمرین بیشتر آکاپلا. هاها!
چرا اینقدر کوبه‌ای به نظر میاد؟
ما داریم عناصر بیگ بند رو اضافه می‌کنیم.
کار سنج‌هات عالیه، ای فرد دیگر.
ممنون، پیرانا. تو خیلی باحالی.
اوه، خجالتم دادی. تو خیلی باحالی.
این دیوونه‌گیه، ولی امشب شام بریم بیرون؟
هوو! این خیلی خوب بود.
سرپنتینا! تو شماره رو میدونی؟ باید بهمون بگی. خواهش می‌کنم.
من «مجبور نیستم« هیچ کاری انجام بدم.
البته، اگه انگیزه‌ای داشتم، مثلاً از نوع ۲۴ عیارش…
تو در مورد شمش‌ها میدونی؟
مادرا همه چیز رو میدونن.
خیلی خب. چقدر میخوای؟
یه تقسیم ۹۰/۱۰ خالص به نفع من،
و من اطلاعاتی که نیاز داری رو بهت میدم.
‌ ‌- چی؟ عمراً. ‌- ‌ ‌- خفه شو، مامان.
پس من میرم به حمام شبانه‌ام.
باشه. اگه ۱۵٪ رو بدیم چی؟
اوم…
توپ اسنیک رو هم میندازیم روش.
‌ ‌- نه! عمراً. ‌- ‌ ‌- بهش فکر کن.
پنجاه میلیون دلار شمش؟ احترام جامعه جنایتکاران؟
مردم قبل از اسممون از «بدنام« استفاده کنن، همش به خاطر یه توپ؟
به علاوه، دوباره میدزدیمش.
شماره سه بود.
حالا گورتون رو گم کنید و سهم من رو بیارید.
شیء خارجی شناسایی شد.
وبز!
داری چیکار میکنی؟!
گرفتمش.
بجنب، شارک. یه کاری بکن!
شیء خارجی شناسایی شد.
عالی بود، شارک!
هفت بود.
خونه، نه اونقدر شیرین خونه.
این تقریباً به بدی دنبال جای پارک گشتنه.
من هیچوقت شماره رو تو این همه شلوغی پیدا نمیکنم.
اوه، من خسته‌ام.
هوو! ها! انرژی بگیر، پیرانا!
آدم بدهای در راه رسیدن به…
اِ… شکوه، آره.
تو باید سهم خودت رو انجام بدی!
اوه!
تیم، شماره چهار یه نهه.
یا… یا یه شش؟ نه، یه نه. نمیدونم!
فقط غنائم رو با خودتون بیارید. باید بریم آخرین وسیله رو پیدا کنیم.
ما با یه آپدیت جدید برگشتیم.
چطوری؟
اوه اوه. این ممکنه یه بلیط یک طرفه باشه.
امیدوارم همه چی برای پیرانا خوب باشه. اون دیر کرده.
پیرانا! هاها!
اوه! تو… تو آتیش گرفتی؟
چی؟ نه! تو؟
چ ‌- چرا این همه سوال میپرسی؟ مگه وقت نداریم؟
حق با توئه. فقط ۲۰ دقیقه تا نیمه شب مونده.
بیست دقیقه برای دزدیدن یه وسیله دیگه و رسیدن به شمش‌ها؟
وقت کمه، ولی ما تا الان چهار تا دزدی انجام دادیم.
یه دزدی دیگه، و ثابت میکنیم که بهترین جنایتکارای شهر هستیم.
ما با هیچی شروع کردیم، و الان یه مخفیگاه پر از غنیمت داریم.
حق با توئه!
‌ ‌- اینو نابود میکنیم! ‌- ‌ ‌- و بهترین دزدها میشیم.
هوو!
بهترین دزدها؟
این حرف از طرف بازنده‌های بی‌مخفیگاه و بی‌غنیمت خیلی خنده‌داره.
جغدهای شب؟ داری در مورد چی حرف میزنی؟
نیازی نیست خودتون رو به خنگی بزنید.
خبر مثل آتیش پخش شده،
با عرض پوزش از جناس، تو دنیای جنایتکاران.
مخفیگاهتون با تمام غنیمت‌هاتون منفجر شد!
هوو!
این مسخره‌ست.
‌ ‌- پیرانا، چرا هیچی نمیگی؟ ‌ ‌- صدای ‌ ‌- جیرجیر عصبی‌ت منو دیوونه میکنه.
باشه! آره، درسته.
مخفیگاه بعد از اینکه من گردنبند رو گرفتم منفجر شد، ولی به خاطر پهپادهای وبز.
اونا فکر کردن من مزاحمم!
ما یه جلسه کامل در مورد نحوه غیرفعال کردن سیستم امنیتی داشتیم.
فقط میگی «غیرفعال شو«، و اونا خاموش میشن.
اِ… چیزی یادم نمیاد؟
حالا آدم بدها هیچی ندارن،
و جغدهای شب یه گروه جنایتکار کمتر دارن که نگرانش باشن.
اوه، چه شب خنده‌داری!
ممنون که خندوندیدمون، بازنده‌ها.
هوو!
چطور ممکنه این اتفاق بیفته؟ ما مضحکه شدیم.
مخفیگاهمون، غنیمت‌هامون.
آیا هر کاری که تا الان کردیم بیهوده بود؟
خب، فکر کنم حرفی که میگن درسته.
نباید هیچوقت سعی کنی تو زندگی به چیزی برسی.
بیاین فقط بریم خونه.
اوه، صبر کن. ما خونه نداریم.
‌ ‌- یه اتفاق بود. متاسفم. ‌ ‌- بچه‌ها، نگاه کنید!
نقطه پنجم داره دور میشه، از ما.
هر چی. یه لگد دیگه وقتی که دیگه افتادیم چه اهمیتی داره؟
درسته. ما افتادیم. ریکی هم گفت. ما هیچی نداریم.
که یعنی چیزی برای از دست دادن نداریم.
ما همه جوره توش هستیم.
تنها کسی که تا حالا تونسته یه همچین کاری رو انجام بده، مرشد منه،
و اگه ما شمش‌های اون رو به دست بیاریم،
به اون و دنیا نشون میدیم
که آدم بدها بدترین آدم بدها هستن.
آره. من توپم رو ندادم که دست خالی فرار کنم.
بیاین این دزدی رو شروع کنیم.
‌ ‌- آره! ‌ ‌- آره!
تقریباً به وسیله پنجم رسیدیم.
تو کامیون جغدهای شبه.
همینه.
ماشین رو نگه دارید و تزئین کاپوتتون رو تحویل بدید، ریکی.
داری شوخی میکنی؟
چرا باید چیزی رو به شما جنایتکارها بدیم؟
فرمون کار نمیکنه!
اوه، داریم هک میشیم!
من دارم سیگنال اش رو مسدود میکنم، ولی اون دست بردار نیست.
اون گنده‌هه رو بزنید. اون قطعاً عضله‌ست.
من عضله نیستم، من هنرپیشه‌ام.
منو آزاد کنید، ای شیاطین!
ها! نمیتونید چاز رو گول بزنید.
عضله، عضله رو تشخیص میده.
پنج دقیقه تا نیمه شب!
دیوونه شدی؟ آخرش زیر ماشین میمونی!
ما خیلی به گرفتن اون طلا نزدیکیم. باید این کار رو انجام بدیم تا عالی باشیم.
اگه قراره یه کار دیوونه‌وار انجام بدی، حداقل بذار ما هم کمک کنیم.
بد نمیشه اگه این کار رو بکنم. دمت گرم. یه نقشه دارم.
ییهوو!
گرفتیمش!
شما دزدهای گنده‌ی بی‌خاصیت!
اول زمرد، حالا این؟
سریع باش، پیرانا! کمتر از یه دقیقه مونده.
به سمت شمش‌ها!
از دستشون خلاص شدیم!
نقشه میگه نزدیکیم. همینجا بپیچ، زود باش!
فقط ده ثانیه مونده!
پنج، هفت، سه!
‌ ‌- مراقب باش. ‌ ‌- من… نمیتونم ‌ ‌- این کار رو انجام بدم.
دستام میلرزه. قهوه زیاد خوردم!
شش یا نه؟ شش یا نه؟
پیرانا، این یه چهاره!
یک!
وای!
پارکینگ اختصاصی.
کی حاضره یکم شمش ببینه؟
ها؟
چرا هیچی نمیبینم جز یه آینه احمقانه؟
نمیتونه اینجا باشه.
طلاها کجاست؟
فکر میکردم قبلاً به ته خط رسیدیم.
کی میدونست یه ته دیگه هم زیر اون ته هست؟
ولی م ‌- ما میخواستیم به دنیا نشون بدیم آدم بدها چقدر عالین.
فکر کنم آخرش بازنده‌ایم.
تمومش کن، ولفی.
فقط منِ آدم بد اجازه دارم در مورد آدم بدها حرف بد بزنم.
مگه یه مشت بازنده میتونن پنج تا دزدی رو تو یه شب انجام بدن؟
شش تا، اگه اون مجسمه رو حساب کنی.
ولف، وصیت مرشدت دقیقاً چی گفته بود که برات به جا میذاره؟
‌ ‌- «بزرگترین دستاوردش«. ‌ ‌- بالا رو نگاه کن.
ما وصیت رو اشتباه فهمیدیم.
بزرگترین دستاوردش شمش‌ها نبود.
شما بودید.
و من بدون شماها هیچی نیستم.
من خیلی متمرکز شده بودم روی اینکه ثابت کنم ما بدترین آدم بدها هستیم،
در حالی که هستیم.
مسئله سر غنیمت، مخفیگاه، یا شناخته شدن نیست.
مهمترین بخش دزدی اینه که همه با هم از انجامش لذت ببریم.
این چیزیه که آدم بدها رو عالی میکنه.
ما هنوز به یه جای جدید برای زندگی نیاز داریم.
آره. عالی میشه اگه این دفعه جای پارک داشته باشیم، مثل اون آسانسور اون پشت.
و یه جای ضد صدا، با دیوارهای ضخیم مثل اینا.
اگه داریم مقایسه میکنیم، من واقعاً از اینکه این جا چقدر خلوته خوشم میاد.
همسایه‌مون همیشه یواشکی تمرین‌های من تو حیاط پشتی رو نگاه میکنه. چندش.
فقط منم یا این مخفیگاه میتونه یه مخفیگاه فوق‌العاده باشه؟
فکر کنم همینه، رفقا.
مجبور نیستم خم بشم.
‌ ‌- فنگ شویی خوبی داره. ‌ ‌- ولی خیلی خالیه.
فکر کنم باید دوباره دزدی کنیم تا واقعاً اینجا رو پر کنیم.
من از الان کلی ایده دارم.